zondag 21 december 2014

een oceaanbestaan

     I  
                   1
                   de mysterieuze wolk
                   de voedende wolk
                   waarin rust tot rust wederkeert

                   ogen die nooit logen bekijken het nu 
                   oren die nooit logen beluisteren het hier

                   wat rijmt verdwijnt naar de achterkant van het bestaan
                   de mode liegt met het gemak van de tijd
                   de tijd klokt als een hongerige hen

                   de mysterieuze wolk
                   de heldere wolk

                   de wolk de wolk de wolk de wolk
                   kan worden bevolkt door reptielen


                   2
                   de ruiter op het paard
                   hijgt mee met het paard

                   geen snelheid fabelachtig genoeg
                   om de voorsprong, die het verleden heeft, goed te maken

                   modellevens zijn per internet te bestellen
                   maar worden zelden (nooit) intact thuisbezorgd


                   3
                                      laat ons liggen in de regenboog
                                      beroofd van grofheid
                                      beroofd van snelheid
laat de rover zijn schatten begraven
waar het schuim van de aarde zich vermengt
met het schuim van de oceaan

o boreling, zo kwetsbaar


     II  
                   4
                   wie mij het liefste is, ik wist niet meer hoe zij heette
                   wie mij het liefste is, ik wist niet waar haar te zoeken

                   ik stuitte (en stuiterde) op het mensdom
                   hoe mij te kleden? tot wie, of tot welke instantie, mij te wenden?
                   in mijn slaap probeerde slaap mij te verleiden
                   ik moest vechten om mij niet over te geven

                   meer en meer tijd verstreek, sinds ik haar uit mijn nabijheid verloor
                   en naarmate de tijd verstreek
                   vergrootte de afstand, die mij van haar scheidde
                   en vergrootte de ruimte, waarin zij zich zou kunnen bevinden

                   er was niet een moment van onoplettendheid waarin zij verdwenen liep
                   er was een gat; ik kon geen contact maken met een realiteit waarin zij er nog was
                   ik wist niet meer hoe ze eruit zag
                   ik wist niet of ik het nog over haar had of over een opvolgster die haar inmiddels had vervangen
                   ik wist niet meer hoe zij heette
                   ik wist niet waar haar te zoeken
                   ik wist niet of ze er ooit geweest was


                   5
                   als de maan zich vergallopeert
                   de race staakt en zich overgeeft
                   zich overgeeft
                   aan het spontane verlangen de zon te kussen
                   voel de kleuren

                   ze wisselen uit
                   onnavolgbare melodieën omringen hen
                   voedende vloedgolven
                   ontvuilen
                   ontduffen

                                      zoals ik aan jou laat wat van jou is
                                      laat jij aan mij wat van mij is
                                      van jou de maan en de zon die elkaar kussen
                                      van mij het gezelschap van muggen, muizen en mieren

                                      wij wisselen uit 
                                      onnavolgbare geuren omringen ons
                                      voedende vloedgolven
                                      verschonen
                                      verfrissen


                   6
                   van mij bedrevenheid in berekenbare modules
                   alles op het tafelblad volmaakt op orde

                                      jouw ogen zijn standvastig, ze kijken, ze zien 
                                      jouw ogen de ogen die nooit logen
                                      jouw ogen de ogen die mij nooit bedrogen
                                      de kolkende poelen
                                      de donkerste

                   mijn ogen dralen en dwalen, even
                   voordat mijn oogleden hen het buitenzicht ontnemen

                                      ik zie je staan, ik zie je staan
                                      breedgeschouderd en smal in de taille
                                      rotstrage trillingen beschermen jouw kosmische integriteit
                                      de leegte beweegt door middel van kleuren

                   ik moet verder terug
                   naar toen de zon nog open en bloot aan de hemel stond
                   toen mijn ogen nog open en bloot keken en zagen
                   voordat ze nergens anders meer rust vonden dan in hun eigen oogkassen
                   dit was pas nadat ze tweedimensionaal geworden waren
                   nog amper enig licht konden verdragen
                   en onder het haar mijn hoofdhuid zich gezet had in een pijnigende frons

                                      had ik je gewoon moeten volgen in die droom?
                                      vanaf de afstand van de jaren die intussen verstreken
                                      verbaast het me dat ik dit niet deed
                                      ik ga het proberen
                                      verwacht mij
                                      verwelkom mij
                                      ben mijn gids
                                      zoals overal waar wij gaan

                   ik moet verder terug
                   naar toen de zon nog open en bloot de maan kuste
                                      ja allerverrukkelijkste
                                      ik heradem dat moment
                                      met mijn armen om jouw brede schouders
                                      en mijn wang op jouw hoofd
                                      ga ik met je meezinken
                                      door de koudste waterlagen


                   7
                   naar de ongerepte bodem
                   waar mijn allerverrukkelijkste mijn gids is, 
                   geliefd voorgangster; zoals ik haar ken, herken ik haar
                   zij volgt de transparante kleurenvanger
                   ik volg haar

                   naar de ongerepte bodem
                   waar entiteiten lichtend materialiseren
                   wanneer ze aangehaald worden door de tijd

                   naar de ongerepte bodem
                   waar iedereen elkaar verstaat
                   en elkaar onderhoudt zonder onthouding

                   naar de ongerepte bodem
                   waar een naam een lied is
                   dat opklinkt wanneer het gezongen wil worden

                   naar de ongerepte bodem
                   waar spiegels onbekend zijn

                   naar de ongerepte bodem
                   waar ogen iedere droom ooit gedroomd in zich dragen 
                   en uitdragen in de vorm van bloemen, minuscuul als het miljoenste deel van een traan

                   naar de ongerepte bodem
                   waar het kosmische plan en het individuele plan één zijn

                   naar de ongerepte bodem
                   waar de leegte volledig is – vol vibrerend
                   geen visuele aanknopingspunten – vol vibrerend
                   geen auditieve aanknopingspunten – vol vibrerend

                   naar de ongerepte bodem
                   waar geen brokstukken zijn
                   wanneer er treurnis is – volledige treurnis
                   wanneer er vreugde is – volledige vreugde

                   o op de bodem van deze oceaan kan het water in lichterlaaie staan

                   op de bodem van deze oceaan
                   is aankomen thuiskomen – om nooit meer te verdwalen

                   op de bodem van deze oceaan
                   houdt het gewicht dat het jouwe is je geaard
                   en in complete openheid ben je compleet besloten in jouw eigenheid

                   op de bodem van deze oceaan
                   breng je jouw bestemming mee 
                   om het universum te verrijken
                   onvergelijkelijke rijkdom
                   voor iedereen alles
                   van iedereen alles
                   met iedereen alles


                   8
                                      boogschietster boogschietster
                                      iedere pijl die jij schiet is raak
                                      perforeert de wanden van de mij bekende ruimtes
                                      creëert doorkijken naar onvermoede werkelijkheden

                                      boogschietster boogschietster
                                      hoe jij je pijlen ook schiet
                                      ze blijven verbonden met de boom
                                      zoals ook de boog
                                      ze blijven de takken
                                      die de boom de boom maakt die de boom is

                   je zou het je voor kunnen stellen als een grote lege zaal 
                   verlicht door het licht van talloze kaarsen die buiten beeld blijven –
                   mocht je een visuele vertaling in culturele termen willen maken 
                   van het complex van vibraties
                   die deze werkelijkheid tot deze werkelijkheid maken
                   die dit voorborelingbestaan tot dit voorborelingbestaan maken
                   die dit waterbestaan tot dit waterbestaan maken

                   op de bodem van een oceaan
                   waar oker zich evengoed aan je voordoet als violet badend in kaarslicht
                   waar oker zich evengoed aan je voordoet als een geluid dat naar heidebloemenhoning smaakt
                   je tong streelt met de vleugelslagen van honderden bijen
                   bijeen om de bezoekster te verwennen
                   je verouderde verlangens te vervangen door verse wensen

                   een baarwereld
                   waar geen enkele gesteldheid een duplicaat is van de overige gesteldheden
                   waar formaat en volume en gewicht buiten de maten vallen waarmee gemeten wordt –
                   mocht je een mathematisch schema in culturele termen willen maken 
                   van het complex aan onderlinge samenhangen
                   die dit waterbestaan tot dit waterbestaan maken
                   die deze bodem van een oceaan tot deze bodem van een oceaan maken

                   baarwereld baarwereld
                   hoe jij je kinderen ook baart
                   ze blijven verbonden met de oceaan
                   ze blijven de druppels
                   die dit waterbestaan tot dit waterbestaan maken
                   die deze oceaan tot deze oceaan maken


                   9
                   reis mee met mij die met haar meereist
                   de stilte vervoert
                   de stilte die regen is, de stilte die wind is, de stilte die sneeuw is
                   de stilte die sterren zijn
                   de stilte die vogels zijn, de stilte die bloemen zijn
                   de stilte die gras is

                                      ik zie je gaan, ik zie je gaan
                                      jouw ogen open, ze kijken mij aan
                                      jij baant de weg, jij bent de weg
                                      de weg is vrij, de tocht is echt

                   we passeren door de tunnel van de bronnen
                   de bronnen verkeren in een feestelijke stemming
                   iedere bron lacht op een eigen wijze
                   ik zal mij de tunnel van de bronnen 
                   herinneren als de tunnel van de lachende harmonie

                   we passeren door de tunnel van de metaforen
                   een spiraal gevormd door fladderaars
                   die met zo'n snelheid stijgend en dalend capriolen uithalen dat onze snelheid er in oplost
                   ik zal mij de tunnel van de metaforen herinneren 
                   als de tunnel van de fladderende stilstand

                   we passeren door de tunnel van de menigtes
                   we worden omhuld door hetgeen zich in een bos onder het grondoppervlak afspeelt
                   de geuren bedwelmen mij en tillen ons op en laten ons los en tillen ons op en laten ons los
                   ik zal mij de tunnel van de menigtes 
                   herinneren als de tunnel van het bedwelmende verbond

                   we passeren door de tunnel van de smeekbedes
                   de kilte die uit de monding komt verlamt mij
                   zij kijkt om waar ik blijf en, bedreven als zij is mij te lezen voordat ik geschreven ben, verlegt zij de koers
                   ik zal mij de tunnel van de smeekbedes 
                   herinneren als de tunnel van de dalende temperatuur

                   we passeren door de tunnel van de lawines
                   zij verrast mij met expressies die ik niet eerder van haar waarnam
                   ik kan slechts vermoeden wat haar zo in verrukking brengt
                   wat niet belet dat ik volstroom met haar genot
                   ik zal mij de tunnel van de lawines 
                   herinneren als de tunnel van de virtuoze extase

                   we passeren door de tunnel van de filters
                   de filters staan onder supervisie van het koor van de ongeborenen
                   het koor beoordeelt met het gehoor
                   alles wat het koor bekoort wordt in de filters opgeslagen en alles wat het koor niet bekoort wordt uitgefilterd
                   ik zal mij de tunnel van de filters 
                   herinneren als de tunnel van het borrelende waterlied

                   we passeren door de tunnel van de insekten
                   van deze tunnel zijn de bouwstenen de insekten en hun systemen
                   waarbinnen de onregelmatigheden even cruciaal zijn als de regelmatigheden
                   wij zijn welkom noch ongewenst
                   ik zal mij de tunnel van de insekten herinneren 
                   als de tunnel van de lucide bedrijvigheid

                   we passeren door de tunnel van de krullen
                   waar alle krullen die mens en dier ongebruikt laten zich verzamelen
                   hun eeuwige vitaliteit vormt het voedselreservoir van de vegetatie van de jungles
                   ik zal mij de tunnel van de krullen 
                   herinneren als de tunnel van de bruisende zachtheid

                   we passeren door de tunnel van de adem
                   de transparante kleurenvanger is niet langer transparant en zelfs door mij waar te nemen
                   niet dat het mij lukt alle opgevangen nuances direct te registreren
                   koesterend daarom te voelen hoe mijn zenuwen gloeien, hoe mijn spieren gloeien, hoe mijn bloed gloeit
                   ik zal mij de tunnel van de adem herinneren 
                   als de tunnel van de weelderige warmte

                   we passeren door de tunnel van de horizonnen
                   met wadende armen en wadende benen blijf ik haar volgen
                   ik geniet van de vele verlokkingen;
                   op het voor mij juiste moment zal ik ze allemaal in haar terugvinden
                   ik zal mij de tunnel van de horizonnen 
                   herinneren als de tunnel van de verdiepende rust

                   we passeren door de tunnel van de rommelende rotsen
                   de wenteling van de zon is voor de rommelende rotsen niet de standaard;
                   hun tijd heeft een verbond met een andere planeet
                   een overweldigend voorrecht valt mij te beurt wanneer in het voorbijgaan een rots mij haar glimlach schenkt
                   ik zal mij de tunnel van de rommelende rotsen herinneren 
                   als de tunnel van de reinigende relativiteit

                   we passeren door de tunnel van de wolventanden
                   o de aandachtige toewijding waarmee de snuffelsnuiten hun verkenningsdans uitvoeren
                   mag ik er trots op zijn dat wij – zij zowel als ik – de vertrouwenstest zonder enige opschudding doorstaan?
                   als de lichtste sneeuwvlokken dwarrelen de tanden
                   ik zal mij de tunnel van de wolventanden herinneren 
                   als de tunnel van de tedere kussen

                   we passeren door de tunnel van de strelende handen
                   direct nadat we de tunnel van de strelende handen binnen zijn gegaan
                   komt de boodschap door dat dit de laatste tunnel is die wij zullen passeren
                   dit is het paradijs, het voorportaal van de bestemming
                   ik los op in mij
                   mij lost op in haar
                   haar lost op in het
                   het lost op in de bodem van deze oceaan
                   waar het niet-herinneren compleet is


                   10
                                      dank je allerverrukkelijkste
                                      jij, de klop in mijn bloed
                                      jij, het avontuur in mijn spieren
                                      jij, de rust in mijn zenuwen

                                      ik zie je staan, ik zie je staan
                                      breedgeschouderd en smal in de taille
                                      ik zie je staan, ik zie je staan
                                      je ogen open, ze kijken mij aan

                                      jouw ogen de ogen die de bron zijn waaruit vitale energieën rijkelijk stromen 
                   de bron die de erfgenaam en de beheerder is van het niet te ontsluiten geheim
                   de bron waaraan de winden zich laven; de noordenwinden, de oostenwinden, de zuidenwinden en de westenwinden 
                   de bron waaraan mijn metazintuigen zich laven

                                      jouw ogen de ogen die de metaforen beurtelings zwijgend aanhoren en geanimeerd uithoren
                   de metaforen in de wetenschappelijke verhandeling
                   de metaforen in het theologische traktaat
                   de metaforen in de journalistieke reportage
                   de metaforen in het autobiografische verslag 

                                      jouw ogen de ogen waarin de menigtes hun vertrouwen stellen
                   de tevreden menigtes en de ontevreden menigtes
                   de menigtes in de grotten, de menigtes op de steppen, de menigtes in de steden, de menigtes op de stranden 

                                      jouw ogen de ogen die de lawines van de ziektekiemen zagen
                                      ze zagen hoe het geweld de ziektekiemen transformeerden
                                      ze zagen de uitspattingen die hiervoor nodig waren  
                   het verderf werd opgewekt
                   rivieren werden verlegd 
                   stormen bedaarden
                   ochtenden braken open

                                      jouw ogen de ogen die het zonder filters stellen 
                   de zwarte filters
                   de blauwe filters
                   de rode filters
                   de gele filters
                   de witte filters
                                      ze zijn in staat van iedere expressie de schoonheid te zien
                                      ze zijn in staat van iedere manifestatie de betekenis te zien
                                      ze zijn in staat de ongeborenen en de geborenen in één te zien 

                                      jouw ogen de ogen waarin de herinneringen van de insekten hun onderkomen hebben
                                      in ruil waarvoor ze hun glans laten glanzen 
                   de vliegende insekten, de zwemmende insekten, de kruipende insekten, de springende insekten
                   de zwarte insekten, de blauwe insekten, de rode insekten, de gele insekten, de witte insekten

                                      jouw ogen de ogen die in één blik de inhoud kunnen samenvatten 
                                      de inhoud van alle magische formules waarmee de krullen gevuld zijn
                   de fluisterende krullen
                   die mij talloze malen
                   hetzelfde lied
                   als nieuw kunnen laten herhalen 

                                      jouw ogen de ogen die de adem zijn
                   de adem van aankomst, de adem van vertrek, de adem van het communicerende woord 
                   de adem in het vuur, de adem in het water, de adem in de aarde, de adem in de lucht 

                                      jouw ogen de ogen die de horizonnen kennen van voor hun beginpunten tot na hun eindpunten
                   de horizonnen die voorbij drijven
                   de horizonnen die onderling verschuiven
                   de bewegingloze horizonnen
                   de zwangere horizonnen 

                                      jouw ogen de ogen die de bescherming genieten van de rommelende rotsen
                                      in alle sterrenstelsels waar zij graag geziene aanwezigheden zijn
                   de geregistreerde rommelende rotsen en de ongeregistreerde rommelende rotsen
                   de geregistreerde sterrenstelsels en de ongeregistreerde sterrenstelsels

                                      jouw ogen de ogen die iedere wolventand die ooit materialiseerde onderling van elkaar kan onderscheiden 
                   de ronde, de spitse, de korte, de lange
                   de brede, de smalle, de scherpe, de botte
                   de gave, de kapotte 

                                      jouw ogen de ogen die de strelende handen zijn waaruit vitale energieën rijkelijk stromen
                                      de kijkende ogen
                                      de ziende ogen
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; lachende harmonie
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; fladderende stilstand
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; bedwelmend verbond
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; virtuoze extase
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; borrelend waterlied
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; lucide bedrijvigheid
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; bruisende zachtheid
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; weelderige warmte
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; verdiepende rust
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; reinigende relativiteit
                                      ze kijken mij aan, ze zien mij; tedere kussen

                                      jouw ogen de ogen die mij nooit bedrogen
                                      de ogen die mij strelen strelen strelen strelen strelen strelen strelen strelen strelen strelen
                                      ik los op in mij
                                      mij lost op in jij
                                      jij lost op in het
                                      het lost op in de bodem van een oceaan
                                      waar het niet-herinneren compleet is


                   11
                   nu ligt alles open
                   de tijd, de ruimte, het beeld, het geluid, de volgorde
                   de geur, de samenhangen, de affiniteiten

                   het verhaal is uitgeleefd en opgenomen in
                   de tijd, de ruimte, het beeld, het geluid, de volgorde
                   de geur, de samenhangen, de affiniteiten

                   het verhaal heeft alle gewichtigheid verloren
                   is verrukkelijk licht geworden

                                      ik los op in jou
                                      jij lost op in  mij
                                      wij lossen op in elkaar
                                      iedere dag
                                      iedere nacht
                                      van ieder jaar
                                      en het volgende jaar
                                      het jaar lost op in het
                                      wij lossen op in het
                                      het lost op
                                      waar de wind begint
                                      waar de wind eindigt

                   waar de wind begint
                   waar de wind eindigt
                   begint het verhaal
                   eindigt het verhaal

                   de breuk is definitief 
                   zonder inkomen ga ik vooruit
                   zonder nood
                   zonder zaak

                   eindelijk nu, niet meer gefocust op één punt
                   eindelijk nu, alom
                   eindelijk nu, heelal
                   eindelijk nu, onverdeelde aandacht

                                      ik ging met jou mee, ik zonk met jou mee
                                      diep in mij, diep in de koude zee

                                      ik zonk met jou mee, het was geen idee
                                      diep in mij, diep in de koude zee


     III  
                   12
hallo hallo hallo hallo hallo
luister je luister je luister je luister je?
                                      ik luister

                                      regendruppels in de wind
                                      zonnenstralen botsend op het boomblad
                                      lucht snurkend door jouw neusgaten
                                      ogen die door mijn hersenen drijven
                                      duizenden miljoenen miljarden één

                   mijn onverdeelde aandacht
                   stuitend (en stuiterend) op het heelal, stuitend (en stuiterend) op het alom
                   de cellen van mijn huid gaan zich te buiten aan de dans van de bedwelming
                   nergens een snellere en tegelijk tragere pirouette dan in het luchtledige

                                      ik hoor je, ik zie je
                   met de vleugels als van een tor draait zij om mij heen
                   vliegend in tegengestelde draaiing aan de mijne
                   de afstand tot mij constant
                   dan vliegt zij van mij vandaan
                   en natuurlijk natuurlijk volg ik haar
                   alles in en om haar zwaait naar mij
                   voor mij blijheid; een welkomszwaai
                   voor haar blijheid; dat ik haar gevonden en herkend heb
                   mijn hoofd zakt in mijn ribbenkast
o boreling, zo kwetsbaar

                   daar vult de ruimte, de oneindige ruimte, om ons heen zich met pijlen
                   gerichte pijlen
                   afketsend op de ruimtes die wij om ons heen hebben
                   ook zij komt in mijn ribbenkast
                   als een jong vogeltje
                   al even uit het ei, maar nog niet in de veren

                   op mijn rug wordt het verendek dikker en dikker
                   ik spreid mijn armen
                   en met trage vleugelslag komen wij in beweging
                   haar hoofd is mijn hoofd
                   mijn hoofd is haar hoofd
                   ons hoofd is een vogelhoofd
                   traag bewegend van links naar rechts naar links
                   in een ritmische coördinatie met onze vleugels

                   iedere beweging in dienst van onze ogen
                   onze ogen in dienst van onze snavel
                   wij zijn een aasgier
                   wij ruimen op
                   met de zuiverste intenties
                   doen wij waarvoor wij kwamen


                   13
hallo hallo hallo hallo hallo
kijk je kijk je kijk je kijk je kijk je?
                                      ik kijk

                                      ik zie je
                                      de kleuren van je aura nemen de kleur van je ogen over
                                      ik ruik je
                                      het behaaglijke parfum van je warme adem kapselt mijn hoofd in
                                      wakend slaap ik, slapend waak ik
                                      wakend slapen wij, slapend waken wij

                   het oude gezicht – ouder dan de tijd – raakt mij op plekken
                   waarvan ik het bestaan in mij niet vermoedde
                   als altijd past zij in mijn armen
                   mijn ribbenkast scharniert open
                   en zij vlijt zich neer op mijn ruggengraat
                   haar hoofd rust op mijn borstbeen net onder mijn kin

                                      ik was deze positie vergeten
                   en toch, hoe vertrouwd, hoe vertrouwd
                   één van onze posities
                   van diep doordringende tevredenheid
                   van diep doordringende geborgenheid
                   van diep doordringend ervaren

                                      oppassen dat ik niet over de randen tuimel
                                      pin me vast in het midden
                                      van deze duisternis, van deze poel
                                      waarin ik drijf, waarin ik mij goed voel
                                      ja je kunt me gerust even alleen laten; ik ga nergens naar toe

                                      ja dat grapje herken je
                                      ja dat is intiem
                   ik dein mee op de golven van haar lachen
                   het water tuimelt over de randen
                   en het licht dat uit de golven spat
                   verandert het zicht
                   en het schuim dat uit de golven spat
                   verandert de geur

                   daar verheft zich haar oude gezicht 
                   als een stralende planeet stijgt het op
                   als een stralende planeet staat het aan het firmament
                   als een stralend vuurwerk valt het uiteen in meteorieten

                                      je verwent mij, het is te veel
                                      je verwent mij, ik blijf niet heel
                                      je verwent mij, ik versnipper tot confetti
laat de feestbeesten tot ons komen
we zetten de boel op stelten
die tot aan het hemelgewelf reiken


                   14
                   dat zwart, als het totaal van alle raven 
                   dat blauw, als het totaal van alle korenbloemen 
                   dat rood, als het totaal van alle robijnen 
                   dat geel, als het totaal van alle boterbloemen 
                   dat wit, als het totaal van alle sneeuw

                   dat zwart, als het totaal van alle pupillen 
                   dat blauw, als het totaal van alle turkoois 
                   dat rood, als het totaal van alle kersen 
                   dat geel, als de zon in het zenith op een heldere dag 
                   dat wit, als het totaal van alle moedermelk

                   dat zwart, als het totaal van alle moedervlekken 
                   dat blauw, als het totaal van alle vijfde chakra's 
                   dat rood, als het totaal van alle tongen 
                   dat geel, als het totaal van alle vlammetjes van het totaal van alle brandende kaarsen 
                   dat wit, als het totaal van alle noorderlichten

                   dat zwart, als het totaal van alle moerbeien
                   dat blauw, als het totaal van alle onbewolkte zomerluchten
                   dat rood, als het totaal van al het bloed dat stroomt
                   dat geel, als het totaal van alle dooiers van het totaal van alle eieren
                   dat wit, als het totaal van alle babytanden


                   15
hallo hallo hallo hallo hallo hallo hallo
ruik je ruik je ruik je ruik je ruik je ruik je ruik je?
                                      ik ruik

                   ik ruik de tranen van het gras
                   ik ruik de tranen van de vissen
                   kom gras, kom bij me
                   kom vis, kom bij me

                   ik ruik het snikken van de bomen
                   ik ruik het snikken van de vruchten
                   kom boom, kom bij me
                   kom vrucht, kom bij me

                   ik ruik het kreunen van de stenen
                   ik ruik het kreunen van het ijs
                   kom steen, kom bij me
                   kom ijs, kom bij me

                   ik ruik het verstilde zand
                   ik ruik de verstilde tijd
                   kom zand, kom bij me
                   kom tijd, kom bij me

                   ik ruik de groeiende embryo's
                   ik ruik de groeiende schelpen
                   kom embryo, kom bij me
                   kom schelp, kom bij me

                   ik ruik het verdreven leven
                   ik ruik de verdreven dood
                   kom leven, kom bij me
                   kom dood, kom bij me


                   16
                   de zwarte knopen schieten los
                   de blauwe knopen schieten los
                   de rode knopen schieten los
                   de gele knopen schieten los
                   de witte knopen schieten los

                   de verbindingsdraden
                   verslappen
                   de verbindingsdraden 
                   van het ordelijke nettenwerk 
                   dat de chaos dreigde te verstikken
                   de verbindingsdraden
                   vallen weg

                   ik ruik
                   de duizelingen van de chaos
                   wanneer de vitale materie er weer vrije circulatie krijgt

                   ik zie
                   het genot van de hernieuwde kennismakingen

                   ik hoor
                   het wilde kloppen van het hart
wie anders dan de verschopten
zijn het beste voorbereid zich op de aarde te handhaven
wanneer de illusies terugkeren naar hun oorspronkelijke staat?


                   17
                   zich onttrekkend aan iedere waarneming
                   (op die van een enkeling na)
                   vreeën zeven zeeën zich vrij

                   ik ruik
                                      ik versta je allerverrukkelijkste, ik ruik
                   de vreugde van de oceaan
                   wanneer deze zich laat gaan in een extatische dans
                   uiting gevend aan een allesomvattende tevredenheid

                   het laatste wat ik zie
                                      ik versta je allerverrukkelijkste, ik kijk
                   zijn de wateren die zich gehaast richting verzamelpunt begeven

                   het laatste wat ik hoor
                                      ik versta je allerverrukkelijkste, ik luister
                   is hoe de stilte de bodem van de oceaan openbreekt

                   ik geef me over
                   verdwijn in de bodem van de oceaan
                   wordt opgeslokt door het oog van de draaikolk

                   de opening slurpt en blijft slurpen tot de oceaan leeg is
                   het water davert naar beneden
                   alles wat zich in het water bevindt met zich meenemend
                   tot het er aan toe is zich te keren
                   en als de krachtigste geiser
                   (waarin alle vitale entiteiten verenigd zijn)
                   alle bestaande ruimte te besproeien



     IV  
                   18
                   het verrukkelijke samenzijn, waarin het aardse verhaal oplost
                   geen enkel aards streven uitgeleefd hoeft te worden
                   geen enkel aards streven enige betekenis heeft
                   geen enkel aards ongemak gevoeld wordt

                                      jij-nu bent een voedende sfeerbel
                                      een abstract
                                      die zich figuratief kan manifesteren
                                      (en hiervoor moet je je afscheiden van de sfeerbel)
                                      (en hiervoor moet je wat wij is opsplitsen in jou en mij)

                                      door je in mijn waakslaap figuratief aan mij te presenteren
                                      kom ik terug in de natuurlijke mij, die deel is van wij
                                      want ik was – zonder het ook maar enigszins te beseffen – verdwaald
                                      in mijn gebonden afhankelijke mij
                                      (in het labyrint van de primaire cultuurlijke loyaliteiten)

                                      ik rek me allerverrukkelijkste, ik strek me, ik word weer wakker
                                      mijn ongebonden afhankelijke mij
                                      intelligent zonder quotiënt

                                      laat me bestaan allerverrukkelijkste, in de sfeerbel die jij-nu bent
                                      de multidimensionale ruimte van gekende en geliefde vibraties

                                      de voedende sfeerbel
                                      op alle niveau's voedend, onderhoudend, beschermend, koesterend, gidsend
                                      (mentaal en metamentaal, emotioneel en meta-emotioneel, fysiek en metafysiek)

                                      zonder middelpunt ben jij-nu waar geen middelpunten zijn
                                      gedesintegreerde (chaotische) samenhang
                                      ja ik versta je allerverrukkelijkste

                                      één met de sfeerbel die jij-nu bent
                                      (waar jij zowel in-mee als uit-van bent)
                                      besta ik in het vuurvolle, het watervolle, het aardevolle, het luchtvolle
                                      ja ik versta je allerverrukkelijkste

                                      vuurgeesten zijn watergeesten 
                                      watergeesten zijn aardegeesten 
                                      aardegeesten zijn luchtgeesten 
                                      luchtgeesten zijn vuurgeesten


                   19
                   staren bedaart
                   werkwoorden verlaten de taal
                   onderwerpen verlaten de taal
                   lijdende voorwerpen verlaten de taal
                   staren bedaart

                                      de stilte keert weer
                                      de stilte die jouw stilte is
                                      de stilte die onze stilte is
                                      de stilte keert weer

                                      het begin was en is het einde
                                      het einde was en is het begin
                                      wij waren samen, wij zijn samen, wij zullen samen zijn
                                      het begin was en is het einde
                                      het einde was en is het begin

                                      ik is ik plus jij; mijn zijn is ik plus jij
                                      jij is jij; jouw zijn is jouw niet-zijn is jij

                   de oceaan is hier is daar 
                   de oceaan is daar is hier

                   de oceaan is overal is nergens
                   de oceaan is nergens is overal

                   op de bodem ligt de blueprint van het individuele lot
                   waar te nemen enkel door er mee samen te vallen 
                   (door overgave aan het lot blijkt het lot een gave)

                   op de bodem zijn het individuele plan en het kosmische plan één

                   op de bodem is de leegte volledig – vol vibrerend

                   op de bodem is aankomen thuiskomen – om nooit meer te verdwalen

                   op de bodem houdt het gewicht dat het jouwe is je geaard
                   en in complete openheid ben je compleet besloten in jouw eigenheid

                   op de bodem breng je jouw bestemming mee 
                   om het universum te verrijken
                   onvergelijkelijke rijkdom
                   voor iedereen alles
                   van iedereen alles
                   met iedereen alles

                                      vurige geesten zijn waterige geesten 
                                      waterige geesten zijn aardige geesten 
                                      aardige geesten zijn luchtige geesten 
                                      luchtige geesten zijn vurige geesten


                   20
                   de tot as vergane geheimen worden uitgestrooid

laat de bron nu de bron
verlaat je op je voorraad
mits je er gedisciplineerd en gedoseerd mee omgaat
kun je daar even mee vooruit

laat haar weer tot rust komen, de bron
laat haar weer tot helder komen
fris
al naar gelang haar stemming
klaterend
stromend


     V  
                   21
                   in een cocon begint het
                   een tochtige cocon
                   in een cocon eindigt het
                   een tochtige cocon

                   gesponnen uit geheugendraden
                   glinsterende geheugendraden
                   gedrenkt in de geur
                   van gedegenereerde generaties

                   die zijn reëel
                   gedegenereerde generaties

                   ze rekenden niet af, ze rekenen niet af
                   ze pakten, ze pakken

                   ze vroegen niet, ze vragen niet
                   ze pakten, ze pakken

                   ze zagen het dier niet, ze zien het dier niet
                   ze vraten, ze vreten

                   vrede voor mij
                   die de bescherming geniet van het dier
                   vrede voor mij
                   die de bescherming geniet van hen
                   die de bescherming genieten van het dier

                   mijn staren heeft er een nieuwe focus bij gekregen
                   sinds de wolken mij hun geheimen openbaren 
                   de mysterieuze wolken, de voedende wolken, de heldere wolken

                   de wolken waarin geheimen tot geheimen wederkeren
                   de wolken de wolken de wolken de wolken
                   kunnen worden bevolkt door luchtige geesten


                   22
                   o deze wateren
                   fris
                   al naar gelang hun stemming
                   klaterend
                   stromend

                   meebewegen
                   stormen ondergaan, stormen doorstaan, stormen verstaan
                   droogtes ondergaan, droogtes doorstaan, droogtes verstaan

                   vleermuizen fladderen
                   het lichaam spreekt duidelijke taal
                   zwijgen, luisteren, lezen, verstaan

                   dommelen
                   doof voor het lawaai van de gillende geesten
laat ze gillen
die letters in het alfabet van de tijd en de plaats

                   focussen
                   op het onderzoek, op het bovenzoek, op het binnenzoek, op het buitenzoek
                   en terug en weer en dan als nieuw weer een keer
                   in alle rust
                   uit eigener beweging

                   focusen
                   op het onderhoud, op het bovenhoud, op het binnenhoud, op het buitenhoud
                   en terug en weer en dan als nieuw weer een keer
                   in alle rust
                   uit eigener beweging

                   (als ze komen, komen ze gratis 
                   de grote goedvoelers
                   als ze komen, komen ze als bonus
                   bij de kleine goedvoelers
                   waarvoor hard werd gewerkt)

                   focusen
                   op het
het kan talloze pagina's vullen
het kan talloze  boeken vullen
het kan talloze bibliotheken vullen
het kan de stilte vullen
                                      het kan mij vullen
                                      het kan jou vullen


                   23
                                      integer als de regen
                                      bekorend als de regen
                                      rustgevend als de regen

                                      gehoorstrelend als de regen
                                      geurend als de regen
                                      transporterend als de regen

                                      aanwezig als de regen
                                      onderhoudend als de regen
                                      communicerend als de regen

                                      jij bent als de regen
                                      jij vervangt de geen-regen

                                      communicerend als de regen
                                      onderhoudend als de regen
                                      aanwezig als de regen

                                      transporterend als de regen
                                      geurend als de regen
                                      gehoorstrelend als de regen

                                      rustgevend als de regen
                                      bekorend als de regen
                                      integer als de regen


                   24
                                      jij kwam
                                      en bracht mij
                                      jouw liefde
                                      mijn liefde
                                      de liefde

                                      jij kwam
                                      en bracht mij
                                      het paradijs

                                      jij ging
                                      en brengt mij
                                      jouw oneindige eindigheid
                                      jouw oneindige eigenheid
                                      mijn eindige eigenheid

                                      jij komt
                                      en brengt mij
                                      het paradijs


                   25
                                      de kracht om krom karma recht te leven
                                      bracht jij
                                      breng jij

                   de ervaring
                   losgescheurd te zijn
                   niet verbonden te zijn, met
                   iets anders
                   iemand anders

                   de ervaring
                   immens te zijn
                   zo immens, dat 
                   niets anders
                   niemand anders
                   voldoende hechtkracht hebben
                   om zich aan mij te hechten
                   om mij aan zich te hechten

                   het buiten van het immense binnen
                   is een lege donkergrijze dimensie, waarin 
                   het andere
                   de ander
                   aanwezig zijn
                   door hun afwezigheid

                                      donkergrijs leven kleur geven
                                      de kracht die hiervoor nodig is
                                      bracht jij
                                      breng jij


26
                   rekeningen en rekenschappen
laat de stemmen uitspreken, ook al verspreken ze zich
kijk hoe ze achterom kijken
over de linkerschouder een schichtige blik werpen
dan stilstaan en zich met lichaam en al omdraaien
om er dan plezier in te krijgen in dit halfduister de schimmen te herkennen

                                      ik lees jouw geest die mijn geest leest
                                      vertrouw op jou
                                      vertrouw op de kracht
                                      die jij bracht
                                      die jij brengt

                   treuren en talmen zijn geleden tijd
                   van toen nog en toen nog en toen nog
                   nee nee nee, tegen de tentakels van geverniste bezweringen

                                      oude gebouwen lokken en klauwen
                                      en houden vast en laten pas los
                                      wanneer de botten zich hun broosheid niet meer herinneren
                                      wanneer de graven hun gaven uitgespuugd hebben
                                      wanneer de zon opgaat en ondergaat in jouw gezicht

                                      ik zie je lachen en lach met je mee
                                      tevreden getijden ze, de zeven zeeën
                                      wisselen uit, geven gehoor en geven door
                                      dromen kabbelen
                                      dromen stromen
                                      ik laat ze komen en ik laat ze gaan
                                      ja allerverrukkelijkste, ik heb je verstaan

                   primaire omstandigheden
                   kunnen niet afgeschoven worden
                   op niemand
                   op niets

                   wat hetzelfde is als
                   primaire omstandigheden
                   kunnen afgeschoven worden
                   op niemand
                   op niets

                   ik schuif ze af
                   mijn primaire omstandigheden
                   op niemand
                   op niets

                   quo vadis?
                   regelrecht naar het rondepunt
                   waar de zeven zeeën samenstromen

                                      jij komt
                                      en brengt mij
                                      de kracht om in te zien
                                      dat krom karma een drogidee is

                                      stevig in jouw schoonheid
                                      schommel ik tussen de sterren
                                      krijg een duwtje hier
                                      krijg een duwtje daar
                                      met jou op mijn schoot
                                      ben ik klein, ben ik groot

                                      en ook de stemmingen van de sterren
                                      krijgen een duwtje hier
                                      krijgen een duwtje daar
                                      worden bestemd
                                      en bestemmen
                                      bij jou op je rug
                                      schommel ik hoog, schommel ik terug

                   treuren en talmen zijn geleden tijd
                   van toen nog en toen nog en toen nog
                   nee nee nee, tegen de tentakels van geveinsde nostalgie

                   reken niet op iets in mij
                   ik zal de schuifelende rij niet versterken
                   enkel mijn allerverrukkelijkste zal getuige zijn
                   van het kreunen dat aan mijn keel ontsnapt
                   na een duwtje zo
                   en na een duwtje zo
                   of na een duwtje zo


                   27
                   het vertrouwde vervoersmiddel uitgerangeerd 
                   de falende rails ontmanteld
                   het spoor uitgewist

                   een stoet van ikken 
                   die van elkaar zouden schrikken
                   zouden ze zich verzamelen

                   op het overwoekerde perron
                   waar ooit aankomst en vertrek elkaar afwisselden
                   waar nu de luidruchtigheid die hiermee gepaard ging
                   vervangen is door een zinderende stilte

                   ah altijd deze zon, altijd deze zon

                                      vertrouwd vertrouwder vertrouwdst
                                      jij helderste heldin
                                      jij jijer jijst
                                      jijst in mijst
                                      ikst in jouwst
                                      wijst in elkaarst
                                      vrij vrijer vrijst
                                      romig romiger romigst

                   zeven treden hiervandaan
                   heeft het leven afgedaan
                   zeven zeeën verder
                   vergaat de regelmaat
                   wah wah wah

                   welke zuil onder het bouwwerk kan verruild worden?
zuilen zullen overeind staan
en pas vergaan als de eeuwigheid vergaat



     VI  
                   28
                   edele edele boreling
                   je hebt het recht
                   je bent niet krom

                   bereid te komen, bereid te gaan
                   met lome ledematen
                   laten we (wat) praten

                   over graden en hoeken
                   wat van al het mogelijke mogelijk blijkt
                   over de bestemdheid

                   deelbare materie
                   aanzitten aan de tafel
                   het deel verorberen

                                      edele edele edelvrouw
                                      je hebt het recht
                                      ik ben jou trouw

                   fatalisten vergissen zich
                   het licht springt op roze, het licht springt op paars
                   laten we (wat) wandelen

                   helpende voeten maken de wandeling licht
                   rozer de avond
                   paarser de nacht

                   intercontinentale rondedans
                   wat van al het mogelijke mogelijkst blijkt
                   laten we (wat) dansen

                                      kom kom kom mijn allerverrukkelijkste
                                      het gezicht van de angst groeit
                                      met de dag jonger, met de nacht levendiger

                                      laten we het tentdoek keren
                                      een frisse binnentent, een frisse buitentent
                                      laten we (wat) rusten

                                      mocht de tocht mij inhalen
                                      ik zal mij weren
                                      jouw oog, het liefdesoog

                                      solo ik, samen mij
                                      solo jij, samen jou
                                      solo wij, samen ons

                   nevels trekken op
                   de zomernevel, de herfstnevel, de winternevel, de lentenevel
                   het jaar zal helder zien

                   open orakels
                   alle maskers op een hoop
                   het is een zootje

                   professionele pijlen
                   missen het doelvoelen
                   laten we (wat) spelen

                   quadrofonisch luisteren, quadrofonisch horen
                   de breuk is compleet
                   de stilte navenant

                   razend het bloed
                   razend het bloed
                   razend het bloed

                                      solo ik, samen mij
                                      solo jij, samen jou
                                      solo wij, samen ons

                   tevreden
                   met reden
                   laten we (wat) slapen

                   uithuilen, de tranen van roze datum, die het bouwmateriaal zijn van ondoordringbare bunkers
                   uitspugen, de tranen van paarse datum, waarin het vergif een bergplaats vond
                   laten we (wat) zingen

                   verder
                   zonder reden
                   groot onthaal

                   wegen werken tegen
                   ondergaan, doorstaan, verstaan
                   laten we (wat) meebewegen

                   aan bredere cirkels
                   doet een fenomenale griet
                   haar interne jojo
                   kopjeduikelen

                   laat mij niet 
                   overmoedig proberen
                   regelstreng te uilen
                   ver weg
                   met de uil

                   laten we (wat) zitten in de hitte
                   de pijn van het als boreling verstoten te zijn
                   (wat) uitzweten, (wat) vergeten


                   29
                   de aarde is opgezwollen door het vocht
                   het is warm, wel 25 graden
                   warmer nog in de zon

                   die hoog staat en schijnt
                   de weinige bladeren die nog aan de bomen hangen verlicht
                   de nuance groen laat zijn die ze zijn

                   een weelderig beeld
                   waarin de schraalheid die eigen is aan deze streek
                   tot haar recht komt

                   het waait
                   de wind versterkt de stilte
                   de bruine en oranje bladeren laten krakend los

                   zweven en vallen op de aarde
                   die opgezollen is door het vocht


                   30
                   het vlees – levend en gezond
                   raakte los van de botten
                   het leefde door – ongezond
                   het zijn de botten die de zon opvangen
                   het zijn de botten die in (op) de aarde achter blijven

                   het individuele lot
                   de deformatie is de formatie
                   stemt het instrument
                   aardst het

                   het individuele lot
                   de disfunctie is de functie
                   het kosmische plan
                   veraardst

                   één iemand – ja jij allerverrukkelijkste
                                      o verwennerij
                   die resoneert met de boreling
                   de bijna botloze innigste
                   het diepste eigene, dat
                   ja inzicht
                   niet kan veraardsen, niet kan veranderen, niet aangetast kan worden

                                      de boreling is van de kosmos
                                      onze communicatie had het kosmische in zich
                                      onze communicatie is van de kosmos
                                      jij kosmische zon

                   de boreling verstaat de partituur die al geschreven staat
                   en stemt het instrument om deze partituur te kunnen uitvoeren
                   (het stemmen kan decennia in beslag nemen)
                   de partituur die aan geen enkele logica beantwoordt
                   de partituur die geen enkele mode volgt

                   de muziek, of enkel het stemmen, klinkt
                   de muziek, of enkel het stemmen, wordt gehoord of niet gehoord

                                      jouw oren die nooit logen hoorden het stemmen en
                                      o eindelijk
                                      het stemmen werd voltooid

                                      jouw oren die nooit liegen horen mijn partituur
                                      en laten mijn oren horen

                                      jij in mijn nabijheid
                                      en mijn vlees klinkt zonder vrees 
                                      klinkt zoals de regen doet klinken
                                      klinkt zoals de wind doet klinken

                                      jij in mijn nabijheid
                                      en mijn botten klinken helder 
                                      klinken zoals de regen doet klinken
                                      klinken zoals de wind doet klinken

                                      jij in mijn nabijheid
                                      en mijn hersenen klinken melodieus
                                      klinken zoals de regen doet klinken
                                      klinken zoals de wind doet klinken

                   het was een lange tocht
                   bij de bestemming wachtte de begeerlijke prijs;
                   de vreugde van het weerzien

                   en dus eindelijk nu
                   krijg ik standvastige ogen
                   eindelijk nu, gefocust op het alom
                   eindelijk nu, gefocust op het heelal





© mc 2014






terug naar 1n (inhoud)





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen