zondag 28 september 2014

BALLADE-13 b a l l a d e 13

B A L L A D E 13

13.1
     De wereld wentelt en wentelt
     De merel beschermt en beschermt
     In het restaurant volle buffetten
     Ochtendkranten vergeeld achter het glas
     De raven kammen en kammen
     De gapende gaten alsmaar gapender
     Steeds lelijker en steeds natter
     Zonder hulpmiddelen werden brandnetels bereikt
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe groen stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de veiling naar zee
     De maat zwaai ik mee
     Zonder lawaai zal ik vertrekken


13.2
     De wenteling suggereert en suggereert
     Eieren breken open en open
     Op het buffet gebroken schalen
     Glazen gestapeld in de spoelbak
     De kuiven braken en braken
     De stormige ontsluitingen alsmaar stormiger
     Steeds gretiger en steeds wringender
     Zonder spijt werden gladiolen opgegeven
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe sidderend stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de containers naar zee
     De maat vlei ik mee
     Voor vertrek zal ik observeren


13.3
     De suggestie overtuigt en overtuigt
     De dagen bloeien en bloeien
     Naast de schaal verlepte anemonen
     Spoelbakken verroest op de binnenplaats
     De nachten verbleken en verbleken
     De parabolische argumenten alsmaar parabolischer
     Steeds pittiger en steeds knellender
     Zonder passie werden bougainvilleas opgeruimd
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe ritselend stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de parkeergarage naar zee
     De maat klei ik mee
     Voor observatie zal ik vechten


13.4
     De overtuiging weerkaatst en weerkaatst
     De feiten verwerpen en verwerpen
     Om de anemoon zeurende geuren
     Binnenplaatsen gefotografeerd rond het middeluur
     De dromen verwarren en verwarren
     De gekalkte valkuilen alsmaar gekalkter
     Steeds dieper en steeds huilender
     Zonder weerstand werden lelies afgeschaft
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe bloesemend stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de scheepswerf naar zee
     De maat snoei ik mee
     Voor gevecht zal ik mediteren


13.5
     De weerkaatsing rommelt en rommelt
     De conclusies tarten en tarten
     Door de geur grillige associaties
     Middeluren verknipt met de alarmklok
     De harten meten en meten
     De gecodeerde noodseinen alsmaar gecodeerder
     Steeds diffuser en steeds verfijnder
     Zonder twijfels werden mimosas afgeschoven
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe solide stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de vuurtoren naar zee
     De maat rooi ik mee
     Voor meditatie zal ik analyseren


13.6
     Het gerommel communiceert en communiceert
     De val anticipeert en anticipeert
     Naast de associaties stagnerende gedachtes
     Alarmklokken geborgen in de kelder
     De rook bijt en bijt
     De latente scherven alsmaar latenter
     Steeds vlakker en steeds gekerfder
     Zonder moed werden krokussen verheimelijkt
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe elegant stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Over het duinpad naar zee
     De maat draai ik mee
     Voor analyse zal ik oriënteren


13.7
     De communicatie verbijstert en verbijstert
     Effecten strooien rond en rond
     In de gedachte erotiserende hiaten
     Kelders gereserveerd voor de druiventros
     De wonden danken en danken
     De verleidelijke einders alsmaar verleidelijker
     Steeds brosser en steeds verglijdender
     Zonder ceremonie werden aronskelken gebagatelliseerd
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe oranje stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs het prikkeldraad naar zee
     De maat knoei ik mee
     Voor oriëntatie zal ik identificeren


13.8
     De verbijstering stemt en stemt
     De schitteringen aarden en aarden
     Tijdens het hiaat borrelend maagzuur
     Druiventrossen overdadig op de kaarttafel
     De zon verblindt en verblindt
     De bewolkte kolken alsmaar bewolkter
     Steeds zuigender en steeds verdoemender
     Zonder normen werden oleanders genegeerd
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe wasemend stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de camping naar zee
     De maat bemoei ik mee
     Voor identificatie zal ik feesten


13.9
     De stemming misleidt en misleidt
     De vonken verschroeien en verschroeien
     Door het maagzuur smakkende lippen
     Kaarttafels glimmend van het zweet
     De meeuwen verdrinken en verdrinken
     De kloppende boren alsmaar kloppender
     Steeds doffer en steeds storender
     Zonder autoriteit werden azaleas toegeëigend
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe zwiepend stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de broedkolonie naar zee
     De maat verfoei ik mee
     Voor feest zal ik verhongeren


13.10
     De misleiding verdwaast en verdwaast
     De egel bewaart en bewaart
     Om de lip vermoeide spieren
     Zweet zilt in de winter
     De krachten kietelen en kietelen
     De geoefende koren alsmaar geoefender
     Steeds spontaner en steeds bevrorener
     Zonder gedrevenheid werden aloë's ontmythologiseerd
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe bruin stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de waterput naar zee
     De maat zwaai ik mee
     Voor honger zal ik doezelen


13.11
     De verdwazing inspireert en inspireert
     De stekels prikken en prikken
     Door de spier ijle rimpels
     Winters cirkelend om de moedeloosheid
     De hoop bertreurt en betreurt
     De verloren orkanen alsmaar verlorener
     Steeds razender en steeds kraniger
     Zonder inspanningen werden hyacinten gladgestreken
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe robuust stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de konijnepijp naar zee
     De maat betij ik mee
     Na vertrek zullen wij praten


13.12
     De inspiratie bedeelt en bedeelt
     Eelt scheidt af en af
     Naast de rimpel stroeve huid
     Moedeloosheid gepolijst tijdens de jeugd
     De rozen verzachten en verzachten
     De hallucinogene canons alsmaar hallucinogener
     Steeds moderner en steeds geronnener
     Zonder alternatieven werden madelieven geweigerd
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe knoestig stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de bunkerruïne naar zee
     De maat roei ik mee
     Na gesprek zullen wij dineren


13.13
     Het deel bekoort en bekoort
     De schilfers verwaaien en verwaaien
     In de huid ongemerkte pigmenten
     Jeugden voltooid in het dorp
     De huigen lokken en lokken
     De broze boodschappen alsmaar brozer
     Steeds inniger en steeds gevatter
     Zonder doelstellingen werden tulpen geformuleerd
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe koesterend stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs het braambos naar zee
     De maat krui ik mee
     Na diner zullen wij rusten


13.14
     De bekoring bedwelmt en bedwelmt
     Het stuifmeel betovert en betovert
     In het pigment magische ingrediënten
     Dorpen verscholen achter de dijk
     De kraaien verbazen en verbazen
     De rijpe kersen alsmaar rijper
     Steeds ritmischer en steeds verfrissender
     Zonder overzicht werden orchideeën geschetst
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe solitair stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de fontein naar zee
     De maat loei ik mee
     Na rust zullen wij vergaderen


13.15
     De bedwelming smaakt en smaakt
     De stampers verwelkomen en verwelkomen
     Om de ingredienten onverwoestbare capsules
     Dijken gestut door de volharding
     De kinderen verlossen en verlossen
     De renderende rijkdommen alsmaar renderender
     Steeds beklijvender en steeds verstommender
     Zonder originaliteit werd jasmijn overgenomen
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe kaal stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs het volleybalnet naar zee
     De maat vloei ik mee
     Na vergadering zullen wij beslissen


13.16
     De smaak harmonieert en harmonieert
     De lasten berichten en berichten
     Op de capsule onleesbare getallen
     Volharding efficiënt vanuit het middelpunt
     De vrouwen kiezen en kiezen
     De vruchtbare luchten alsmaar vruchtbaarder
     Steeds hoger en steeds vluchtiger
     Zonder bezinning werden chrysanten verbannen
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe krakend stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de reddingsbrigade naar zee
     De maat graai ik mee
     Na beslissing zullen wij bekendmaken


13.17
     De harmonie verbindt en verbindt
     De verlichting verbrokkelt en verbrokkelt
     Tussen de getallen reflecterende splinters
     Middelpunten vermalen volgens het recept
     De rijst blust en blust
     De zwevende geheimen alsmaar zwevender
     Steeds heter en steeds venijniger
     Zonder rebellie werden amaryllissen verpulverd
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe gespleten stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de parasols naar zee
     De maat looi ik mee
     Na bekendmaking zullen wij wachten


13.18
     Het verbond ontdooit en ontdooit
     Kennis lost op en op
     In de splinters schommelende schaduwen
     Recepten doorgegeven via de genen
     De buiken verzaken en verzaken
     De broeierige irritaties alsmaar broeieriger
     Steeds tergender en steeds demonstratiever
     Zonder beschaving werden hortensias uitgeroeid
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe passief stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de snackkar naar zee
     De maat gloei ik mee
     Na wachten zullen wij buigen


13.19
     De dooi voedt en voedt
     De troost ontvangt en ontvangt
     Om de schaduw microscopische portretten
     Genen gemanipuleerd in de lente
     De taken verdikken en verdikken
     De verwenste wensen alsmaar verwenster
     Steeds sluipender en steeds menselijker
     Zonder saamhorigheid werden begonias overgeleverd
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe wit stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs het zandkasteel naar zee
     De maat vrij ik mee
     Na buiging zullen wij afmeren


13.20
     Het voedsel verrukt en verrukt
     De dauw omhult en omhult
     In het portret herkenbare trekken
     Lentes nagebootst in het laboratorium
     De mannen verruilen en verruilen
     De explosieve mengsels alsmaar explosiever
     Steeds verlokkender en steeds versperrender
     Zonder geheugen werden papavers gedefinieerd
     O ja het is tragisch
     Hoe weerloos het geheugen was
     Verzilverd in de spiegelende plas
     Hoe overwoekerd stond de boom
     Zingend gaat hert haar route
     Langs de westenwind naar zee
     De maat aai ik mee
     Zonder lawaai zijn wij aangekomen





© mc 1995-2014



terug naar BALLADE-13

terug naar 1n (inhoud)





Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen