donderdag 21 augustus 2014

zee-voedsel voor de beesten in het bos

                                                Sinds zij is van mijn beeld van mij
                                                niet veel meer over

                                                Mijn toch al holle beeld van mij
                                                waar ik sinds tijden –­ ten alle tijden –­ intiem was

                                                is tergend langzaam verder uitgehold
                                                door het loog van de dialoog


1
1.
Het blote lichaam ligt
de tralies omgebogen

Vraagtekens met zorg getekend achter op oude kalenderbladen
wanneer de lente, en de herfst

Het blote lichaam slaapt
spoelt daar, kijkt

Antwoorden glimlachen
niet treurig

een beetje wrang, tu sais,
met een vreemde tongval

2.
Weg kalender
onder in diepe kasten schimmelt het onvermogen

De gevaren van vergeelde datum liegen
met het gemak van het gelijk

Nu zijn het troefkaarten
gezocht op iedere zwarte markt

Nu zijn het troefkaarten
gezocht door iedere verlaatte teenager


2
Het is omdat ik besta op de puinhopen van een niet beseft verleden
dat mijn bestaan amper wordt beleefd
Een blik, een zoen, ik hou van jou. Waar blijf jij?
Waarom lig jij niet daar waar ik bij jou kan komen liggen zonder het lachje?

Het lachje dat beloofd wat nooit zal zijn
Het lachje dat zich oprekt aan de tijd
Het lachje dat de strelende vingers doet verstijven, omdat de seks tikt 
bij gratie van kunstmatig opgeroepen spanningen


3
Melancholie
Geflambeerde melancholie
aangestoken met het vuur van mijn vergane jeugd

Mijn verdorde huid
die smacht naar de buik die mijn zij aanraakte
En niet en wel en niet

De controle die mijn overvoerde verleden uitoefent
op mijn drooggebloeide vlees
dat ernaar smacht begrepen te worden

dat ernaar smacht alles te ervaren wat toelaatbaar is
binnen de grenzen van een grenzeloze lust


4
Ik melk een steeds mager wordend koetje;
blijf ze warm wrijven,

de halfgezegde gedachten
de vluchtig gezuchte weerwoorden

Wil zij nog of wil zij niet meer?
Ik tel op en trek af

Een stap naar die kant en het hoofd gedraaid
Of nee, gaat zij naar de andere kant?

Of ja het was toch ... nee toch niet
Of ja. Of misschien. Of

doorgewaakte nachten 
als de hitte amok maakt

in de buik, mijn buik
die steeds vaker weigert mee te doen


5
Mijn lust dreigt op te drogen
Niet toegerust voor wat er van mij verwacht wordt
ben ik bij vlagen volkomen uitgeblust

Nog altijd heb ik onvrede met de grilligheid van de tijd
De weerstand iedere keer opnieuw overwinnen
De winden iedere keer opnieuw bestuderen
en opnieuw verstaan

Mijn lichaam schijnt zich te hullen in geheimtaal
ongearticuleerde klanken
die echter gepolijst zijn als een spiegel
voor wie zich er langer dan toevallig in verdiept

En geldt dit niet eveneens voor mijn woorden?
Was het niet altijd al zo
dat wat mensen dachten dat ik dacht
sterker op ze inwerkte dan wat ik zei?

Mijn lust dreigt op te drogen 
Ik voel mij week als een pasgeborene
Het gevoel van een lelijk trekkend litteken aan de achterkant
en een gapende wond aan de voorkant


6
Zij gaat zo komen heeft zij gebeld
En hier zit ik niet wezenloos te staren
Geen droge keel van de ingehouden adem

Evenmin bedenk ik alvast een openingszin
Of zijn mijn oksels vochtig van de vooruitbedachte krachtinspanningen
O zij heeft veel met mijn bestaan te maken

En ogen de draadjes die eerder te zwak bleken ––
en dus ook prompt knapten
inmiddels niet heel wat sterker?


7
Wie is dat gezicht daar op die foto,
dat ben ik toch zeker niet?
Niet dat ik de trekken niet herken
maar het zwart is zo zwart
dat ik er niet doorheen kan zien

Gisteren was de wereld rond,
mijn huid was blank
Waar was gisteren de liefde?
Vandaag worden mijn hersens niet gevuld door een lied
mijn gevoel niet door een gevoel

Er zit een starende slang op mijn rug
die zich om mijn wankele nek slingert
en deze naar beneden buigt
Samen slaan wij de tijd stuk
souperen het zoveelste moment dat mij niets oplevert

Als het verhaal van Cara Cointreau en Cocaine Candy
is mijn verhaal
Een verhaal wat zo verteld is:
Cara en Candy
werden verliefd op elkaar


8
Ik was zenuwachtig. Mijn hart bonkte ontzettend. Ervoor. Niet erna. Ik bewoog stil
Mijn hand flapperde even. Voor de rest stond ik nonchalant
Mijn vel zat nonchalant om mijn botten. Niet gespannen
En met dat ik begon te spreken hield mijn hart op met bonken

Ik kon gemakkelijk spreken. Vanzelf een paar woorden die ik kwijt wilde en niet meer
En er kwam geen stem in mijn hoofd die jengelde dit en dit ben je vergeten te zeggen
Nadat zij vertrokken was
Ook geen stem die jengelde dat en dat had je beter niet kunnen zeggen

Ik herinner mij niet precies wat ik gezegd heb. Meestal herinner ik mij dit letterlijk
Nu is het de manier waarop zij zat die mij bijgebleven is. Niet wat ik zei. Of wat zij zei
Ik zei ga maar weg. En zij zei ja. Waarna ik duidelijk maakte weg, afgelopen-weg
Waarop zij zei ... Nee ik herinner het mij niet, het was een vraag

Ik vind dat jij niet aardig bent. Dat was mijn antwoord
Ja, toen zei zij wat over eenrichtingsverkeer. Dat was de volgende vraag die zij stelde
Ik kan het niet precies zeggen was mijn antwoord op die vraag, het is niet 
een duidelijk aanwijsbaar dit of dat, maar in zijn geheel vind ik niet dat jij aardig doet

Toen haalde zij haar schouders op
En voor zij de deur uit ging keek zij mij aan. Zij had tranen in haar ogen
Nee, eerder om haar ogen. En ik keek haar aan. Ik had geen tranen in mijn ogen
Ik stond ontspannen. Ik wilde haar niet tegenhouden

Meteen nadat zij weg was ben ik in de spiegel gaan kijken
Ik heb geprobeerd de expressie vast te houden waarmee ik haar als laatste aankeek
Ik keek naar mijn gezicht en ik dacht niet. Nee, ik dacht wel
Precies herinner ik het mij niet; het was éen van mijn flitsgedachten

Ik keek voornamelijk naar mijn mond. Die was onherkenbaar
Maar zij keek voornamelijk naar mijn ogen
Vanzelfsprekend waren mijn ogen in de spiegel andere ogen dan mijn ogen die haar aankeken


9 ik ben evengoed iemand
                            1.
                            Zij is speciaal
                            Maar gefrustreerd
                            Ja. Verknipt

                            2.
                            Ik begrijp het. Ja
                            Ik begrijp het helemaal 
                            Maar om precies te zijn
                            Ik ben buitenspel gezet
                            Ik drijf op ik begrijp het 
                            Maar uiteindelijk sta ik buitenspel

                            3.
                            Zo kan ik met haar omgaan
                            Doordat ik het begrijp
                            En daar ben ik graag voor haar mee bezig geweest

                            Tot ik dus uiteindelijk bij het punt kom
                            dat ik het wel begrijp maar dat ik het niet verder op kan brengen
                            Om er mee bezig te zijn
                            Ben ik beu
                            Abrupt misschien
                            Kan best
                            Ik word met een klap op mijn positie gedrukt
                            Kan zo werken

                            4.
                            Ik hoor de zoveelste variatie op dezelfde dreun 
                            uit mijn mond rollen
                            Kan precies invullen wat er gaat komen
                            Wat zij gaat inbrengen
                            Het is niets anders meer
                            dan de ene herhalingsoefening na de andere
                            Mag naar haar luisteren
                            En naar haar kijken
                            Dat is niet genoeg
                            Dan vertrek ik
                            Kan ik niets aan doen
                            Ik ben evengoed iemand
                            Wordt genegeerd
                            Daar wordt overheen gewalst

                            5.
                            En zo vreemd is het toch niet
                            om op een punt te komen van ik ben het beu
                            Ik luister en ik kijk niet meer
                            En ik praat niet meer
                            Zoiets is te verwachten
                            Ik praat niet meer
                            Ook niet om uit te leggen waarom ik niet meer praat
                            Kan ik niet
                            Alsof ik een persbericht op aan het stellen ben
                            Om mijzelf aan haar te verkopen
                            Werkt zo niet

                            6.
                            Zij is ermee bezig
                            Er klopt iets niet
                            Ja. Daar is zij mee bezig
                            Zij loopt ook haar kop te stoten
                            Omdat zij eruit wil
                            Maar op de een of andere manier lukt dit niet

                            7.
                            Maar ik vind dat zij het een beetje schoon moet houden
                            Zij heeft toch evengoed met mijn positie te maken
                            Vind dat zij daar serieuzer consideratie mee kan hebben

                            Uiteindelijk kruipt zij bij mij in bed
                            En dan ga ik ervan uit zij heeft het een beetje schoon
                            Is niet zo

                            8.
                            Nou ik word daarmee opgezadeld
                            Waardoor ik in een afwachtende positie terechtkom
                            Vind ik ergerlijk
                            Ik zit te wachten
                            Want zij is wanneer zij er naar gevraagd wordt niet met mij
                            Omdat zij wanneer zij ernaar gevraagd wordt niet met mij is
                            doe ik al het aanzwengelwerk
                            Vind ik niet aangenaam
                            Om mij zo dwingend en opdringerig te gedragen

                            Ik ga er nou eenmaal van uit om op zijn minst
                            wat duidelijkheid te krijgen
                            Maar zij wil geen dramatische toestanden
                            Ik ook niet
                            Wil ik ook niet
                            Kan wel de dramatische toestanden die zij met anderen heeft opvreten

                            9.
                            En ik moet zo oppassen met wat ik zeg
                            Anders zit ik voor mijn solobelangen te pleiten. Ja
                            Om precies te zijn is er niet veel wat ik in kan zeggen
                            zonder ervan beschuldigd te kunnen worden 
                            dat ik voor mijn solobelangen zit te pleiten
                            Want zij en ik is nou eenmaal mijn belang
                            Is natuurlijk niet zo

                            Nou hier heb ik strontgenoeg van
                            Om degene te zijn die het begrijpt
                            en behalve dat constant de schijn te wekken
                            dat er tussen ons niets gaande is
                            Is teveel

                            10.
                            Zo vat zij voornemens op waarin ik helemaal niet meedoe
                            Ik besta gewoon niet
                            Zij concentreert zich op een wereld waarin ik niet besta

                            En van het ene moment op het andere draait het radikaal
                            En ik word ineens het middelpunt van haar bestaan
                            Dan concentreert zij zich op een wereld waarin alleen maar ik besta
                            Niemand behalve ik
                            Zo finaal dat het net zo goed niet om mee om te gaan is

                            11.
                            Ik heb hier nul komma nul in in te brengen
                            Zij beslist hoe of wat
                            Zij maakt uiteindelijk de dienst uit
                            Het moet van haar komen
                            Anders slaat zij dicht
                            Dan dring ik binnen terwijl zij met haar gedachten bij iets belangrijks is. Ja
                            Zo kan zij ervan uitgaan die is dom en bot
                            Zo kan zij dit concluderen die is dom en bot
                            Die begrijpt het niet 
                            Maar. Ik begrijp het helemaal 
                            Dus word ik dom en bot
                            Om haar te laten merken het bevalt mij niet
                            Maar dit begrijpt zìj niet 

                            12.
                            Ja
                            Dat ik uiteindelijk voor mijzelf opkom
                            Voor mijzelf kies en niet voor haar
                            Dat het nodig is dat ik zoiets doe
                            Is toch niet echt onaangekondigd
                            Niet echt abrupt
                            Ja
                            Want ik heb het vaker met haar erover gehad
                            Dat ik het begrijp
                            Ja
                            Zij vroeg ooit of ik vond dat zij te egoïstisch was
                            Of te egocentrisch
                            Waarop ik zei ik begrijp het 
                            Ik begrijp het uiteindelijk tot in de finesses
                            maar dit betekent niet dat ik niet agressief word
                            Merkte ik. Ik werd agressief. Wilde ik niet
                            Dus dit zei ik ik merk dat ik agressief word en
                            dit wil ik er onder houden
                            Ja
                            Dat ik haar dan liever niet meer zag
                            Nou dit begreep zij
                            En daarna was zij er even helemaal
                            Maar het gezeur over haar gedoe met anderen houdt niet op
                            Dat blijft doorgaan
                            Daar komt gewoon geen einde aan

                            13.
                            Ik heb er net zo goed geen bezwaar tegen
                            Zij kan het zeker over anderen hebben
                            Ik heb geen bezwaar tegen die mensen
                            Misschien vind ik ze niet kleurig genoeg
                            Dit is niet wat zij vindt
                            Zij vindt die mensen te kleurig
                            Ik vind haar kleuriger
                            zei ik ooit ik vind jou kleuriger

                            Ik heb er bezwaar tegen 
                            dat die anderen uiteindelijk mijn positie bepalen
                            Die mensen is het enige waar zij over praat
                            Ook wanneer zij in mijn bed ligt
                            Dan houdt er iets op
                            Dan vertrek ik

                            14.
                            Ik vul het solo in
                            Ik vul zo veel solo in
                            Te veel
                            Dan stopt het
                            Zo werkt dit

                            Een koude bloedeloze bedoening
                            Dat is het
                            Gaat niet verder

                            Door te laten zien ik begrijp het 
                            kan ik laten merken dat ik dol op haar ben
                            En behalve dat mag ik nul komma nul
                            Gaat niet verder
                            Dan stopt het

                            15.
                            Zij zei ooit ik ken geen hartstochten
                            Terwijl ik zag dat zij van binnen kookte
                            En dit zie ik nog. Dat zij van binnen kookt
                            Maar wanneer zij zich wil uiten verstijft zij
                            Eerst zuchten waarvoor zij de lucht uit de hele kamer nodig heeft
                            En daarna stijf
                            Ja. Stijf

                            Wanneer ik het hier met haar over heb bevestigt zij dit wel
                            Hier is zij mee bezig
                            Dat zij dit kan zien
                            Dat ik zo'n effect op haar heb
                            Hier concentreert zij zich op
                            En ik begrijp het dus echt helemaal 
                            Maar als er behalve dit geen doorbraak komt
                            schiet ik daar toch evengoed geen reet mee op

                            16.
                            Om duidelijk te zijn, het is een belachelijke situatie
                            Alles is toegespits op het toevallige
                            Alles moet toevallig lijken
                            Geen afspraken of zo
                            Want anders zou misschien wel eens de schijn gewekt kunnen worden
                            dat er tussen ons wat gaande is

                            Iedere ontmoeting wordt teruggebracht tot éen of andere toevalligheid
                            Terwijl als het echt aan het toeval overgelaten was geweest
                            ik haar na de eerste ontmoeting nooit meer zou zijn tegengekomen

                            17.
                            Ja. Het zijn te veel problemen geworden
                            Het zijn te veel problemen geworden
                            Zo stopt het

                            Het is alsof zij om de hete brij heen draait
                            Dit is het
                            Zij draait om de hete brij heen

                            Er is geen hete brij
                            Ja. Omdat zij er om heen draait
                            daarom is er een hete brij
                            Ja. Omdat zij er om heen draait
                            daarom is er een hete brij
                            Maar er is geen hete brij

                            18.
                            Dan komt zij met bloemen
                            Zij schaamt zich en lacht
                            Maar de geur van deze stad
                            heeft haar teveel in zijn macht
                            om mij te kunnen ja
                            als alleen een lichaam dit kan

                            En haar lichaam zegt nee
                            En haar mond praat over zaken
                            die haar maar zijdelings aangaan
                            (en mij helemaal niet)
                            en over andere zaken zwijgt zij
                            of mompelt zij, ongestemd

                            19.
                            Er is geen hete brij
                            Maar omdat zij er om heen draait
                            Daarom is er een hete brij

                            Omdat zij er om heen draait
                            Daarom is er een hete brij


10
Dit ding wat ik hier heb hangen
dit ding is niet van mij
Niet meer van mij

Toen het nog van mij was wist ik niet dat ik het had
Nu weet ik dat ik het heb
Heel goed

Zo goed dat ik zelf kleiner ben dan dit ding
Dit gebeurt vaker met dingen die je hebt
dat is mij wel duidelijk

Maar wat dat betreft hoef ik mij niet druk te maken;
behalve dit ding heb ik niets
En dit ding is niet meer van mij


11
Een glimlachje en ook deze misstap is vergeven
Is een wankele psyche niet de consequentie 
van een lot slechts door de opperregie gestuurd 
en enkel verantwoording verschuldigd waar 
woorden loos klinken en gebaren theatraal zijn?


12            Het is koud en donker. Ik kan niet verder door de modder. Ik kan mij niet langer voort laten slepen door de stroom van de gebeurtenissen. Dit moet ik 
                veranderen

                Te lang heb ik mij afzijdig gehouden. Dit is de bron van mijn ellende. Dit moet ik veranderen

                Ik probeer te denken. Ik probeer te vergeten dat er geen woorden meer zijn. Niets gesproken, niets geschreven, niets gezongen. Behalve door zieke 
                geesten

                Ik probeer te denken. Ik probeer het te vergeten. Ik ben het vergeten. Dit is een nieuwe dag. Ik heb mij overtuigd het is een nieuwe dag!

                Ik denk ook ik ook ik. Ik geef toe, voorzichtig maar toch; ik kan het niet meer terugdraaien. Ik geef toe dat er een gebied in mij is, dat ernaar hunkert 
                verkend te worden. Ik geef toe dat dit een gebied is, dat zijn geheimen verdedigt met gemene krachten

                Ik constateer, dat ik grote pijnen, vraagtekens en kleine triomfen ken. Ik constateer, dat ik de grote pijnen verdraag vanwege de vage belofte dat het ooit 
                kleine pijnen zullen zijn, de vraagtekens vanwege de vage belofte dat het ooit uitroeptekens zullen zijn en dat ik met kleine triomfen genoegen neem 
                vanwege de vage belofte dat ik ooit grote triomfen zal kennen. Ik vraag mij af wanneer en door wie zijn deze vage beloftes gedaan?

                Ik probeer te denken. Ik probeer te vergeten dat er de vraag is wanneer en door wie zijn deze vage beloftes gedaan? Ik moet vergeten. Ik ben het  
                vergeten. Ik heb mij overtuigd ik ben het vergeten


13
Een bundel spieren, verpakt 
in snelle merken, verzorgt 
deze avond de sfeer
Ingehuurd voor een redelijke prijs 

en tamelijk exclusief, 
althans voor dit tijdstip. Met
dit repertoire is in een andere setting 
al aardig geëxperimenteerd, 

maar dit wordt even vergeten; 
wat niet weet wat niet zeert 
is de herhaling van een nog steeds 
niet sluitende gedachtengang 

Ach weer niet geluisterd naar
de wind die over de tafel scheert
Weer mijn staat van ondienst
omgezet in leuke babbels


14
Kasten vol etenswaar als tastbaar gevaar
Gekocht om om te kopen
Met zachte dwang
Onbedwingbaar en trefzeker


15            Het is koud en donker. Ik kan niet verder door de modder. Ik kan mij niet langer voort laten slepen door de stroom van de gebeurtenissen. Dit moet ik 
                veranderen

                Ik moet mij aan het lijfelijke onttrekken. Ik moet als nieuw naar mij kijken. Ik moet beseffen dat ik het niet weet

                En ik besef dat ik het niet weet. Want er zijn te weinig gezonde impulsen en er is te veel een oproepen van oude shockerende impulsen. Er is te weinig 
                vertrouwen in geleidelijkheid. Er is geen continuïteit. En er is te veel grip


16
Varen in verwaterd water
Barenspijnen

schijnzwangere bolwerken
Prima donna van het hoge woord

geattrapeerd
Gekaste bloem

zorgelijk bekeken
en gekoesterd door dode handen

Gekartelde randen branden
Bruin vuur


17            Ik ga een confrontatie met haar aan zonder te communiceren. Ik praat op haar in met het doel haar te kneden. Zodat zij omgekneed en omgekneed beter  
                en langer in mijn confrontatiebehoefte blijft voorzien

                Ik heb het nodig om onlustgevoelens in mijzelf te projecteren op haar. Om ze zo voor mijzelf zichtbaar te maken

                Ik heb een ontspoorde obsessie om de ervaring en de analyse synchroon te laten lopen. En op éen plan

                Groei wordt verward met alles afbreken tot niets; tabula rasa als zuivere vorm. Alsof het verleden niet bestaat. Twijfel aan het mogen bestaan kennelijk. 
                Totale doordrenktheid vanhet gevoel ongewenst te zijn op deze aarde waarschijnlijk

                Ik ben steeds vaker agressief naar buiten toe en nog steeds nihilistisch naar binnen toe


18
De triomftocht door eenzame erebogen 
die fluisteren over lief zijn

Behaagzieke hagen
Altruïsme als laatste redmiddel

Agressieve actie als behoeder 
van de niet gekende identiteit


19            Opnieuw onrustig. Opnieuw vuilspuiterij. Opnieuw cryptodrama`s in vacuümverpakking. Hoe voelt dit?

                Als brandend zand. Dat ik snel blus met geruststellende woorden en een aangepaste dosis ijdelheid. Een overtuigende dosis

                Ik wen mijn oren aan mijn nieuwe geluidsinstallatie. De tijd vliegt om. Ik verdwaal opnieuw

                Opnieuw verzucht ik wanneer houdt de modder op? Ah ik schaam mij, ik schaam mij voor mij! Maar wat moet ik dan? Moet ik geloven dat onzichtbare 
                draden de gedesoriënteerde geest van haar verbindt met de gedesoriënteerde geest van mij? Moet ik mij overleveren aan een dergelijke romantische 
                misleiding?

                Bekentenissen. Ik wil bekentenissen doen. Wat zou ik kunnen bekennen? Ik herinner mij het gestuntel in de biechtstoel, gevolgd dan maar door het 
                gemompel over de verboden vinger in de suikerpot. Zo mompel ik nu wat over gestoorde gewaarwordingen door verzwakte zenuwen

                Ik schaam mij, ik schaam mij voor mij

                Er is een gebied in mij dat ernaar hunkert verkend te worden. Het gebied in mij dat met gemene krachten zijn geheimen verdedigt. Hier stuit ik op dit 
                gebied

                Ook ik een mens, een massamens

                Ik schaam mij, ik schaam mij voor mij. Ik ben blij

                Ik geloof in glas. Mijn hart klopt boven de maat. Stop


20
Mijn innerlijke strijd speelt zich af 
op ongelokaliseerde slachtvelden

En na dikbetaalde consulten
bij alle generaals van mysterieuze kennis

zijn het nog steeds de subversieve elementen 
die mijn vuur gaande houden


21            Ik hecht overmatig veel belang aan mijn ellende. Verwachting blijkt vitaliserende spanning en vervulling blijkt vluchtig en niet erg waardevast. Dit moet 
                ik veranderen

                Mijn pogingen om mijn geslachten te integreren stinken kwalijk naar slecht geconserveerde opvoedingsmotto's. Dit moet ik veranderen

                Het hiernumaals wordt afgewimpeld met een lachje boven een vastgevroren onderkaak. Dit moet ik veranderen


22
Droge tranen en blinde ogen
Stille uren gevuld met ―
als ik het positief wil bekijken
niet te doorgronden zinnigheden

Een vol hoofd en een lege mond
Plakplaatjes uit het verleden ―
waaraan wonder boven wonder
ook een beetje heden kleeft

Ha, het zit mij niet lekker en ik voel 
mij door de hele toestand niet zo florissant
Welke toestand? Nou deze toestand 
van dichterbij dus steeds verder weg


23            Ik moet zwijgen. Ik praat. Ik zie mij. Praten om te overtuigen; het woord lost op in het staan, het woord lost op in het zitten. Ah, weinig imposant!

                Ik moet zwijgen. Ik praat. Ik zie mij. Friemelen met de handen, schichten met de ogen; het woord lost op in verontschuldigingen. Ah, nevelig!

                Ik moet praten. Ik moet mij niet langer aan het lijfelijke onttrekken, maar ik moet mij weer in het lijfelijke storten. En ik zie mijn verwarde verwarming 
                functioneren met slecht getimede intervallen. Ik zie mijn lust beloond worden met rode konen

                Ah, zwijgen! Rustig zitten. Ik moet beseffen dat ik het niet weet

                En ik besef dat ik het niet weet. Want er is wantrouwen tegenover de maten waarmee gemeten wordt. Er is te weinig houvast om kritiek binnen te 
                kunnen laten. Het reeds veroverde terrein is veilig en het onbekende is te onbekend. En er is angst

                Ah, zwijgen! Rustig zitten. Ik moet denken. Ik moet de lijnen op mijn gezicht verdienen. Ik moet mijn dubbele tong oprollen

                Ik ben blij; ook ik een mens, een massamens


24            Maar de gemene krachten blijven mij belagen. In mijn slaap maken ze zich van mij meester en ik verdwaal opnieuw; ze maken mij willoos, ze maken mij 
                afhankelijk, ze maken dat ik mijn tijd verdoe met wachten

                Helemaal licht en warm of helemaal koud en donker, blijkt telkens mijn stijl. Maar wat de vorm van helemaal licht en warm is staat niet vast

                Hier ligt het begin van een keten van reacties. Omdat de vorm zwalkend is, bedien ik mij van fatsoensgedrag. Waarvoor zij niet sensitief is. Omdat de  
                vorm walkend is, bedien ik mij van soepele oplossingen. Waarvoor zij niet sensitief is

                Waarom neem ik wel genoegen met fatsoensgedrag en met soepele oplossingen? Ik neem genoegen met kwasi omdat kwasi bekeken kan worden vanuit  
                de hersenen en omdat kwasi de illusie illustreert. Ook neem ik genoegen met kwasi omdat er iets in mij is dat niet gevoed wordt. Wat is dit iets in mij dat  
                niet gevoed wordt? Of is het zo dat dit iets in mij niet geraakt wordt, door haar? Is het zo dat zij dit iets in mij niet bereikt?

                Daarom mijn twijfels. Omdat er de vraag is is het zo dat zij dit iets in mij niet bereikt? Daarom de twijfels die mij onzeker maken. Over mijn motieven.  
                Over mijn wensen. En daarom de twijfel die mij belet te denken over wat dit iets in mij is dat niet bereikt wordt

                Ah, gemene krachten!

                Gemene krachten bedienen zich van haar. Zij maakt mij willoos, zij. Zij maakt mij afhankelijk, afhankelijk van haar. Zij maakt dat ik mijn tijd verdoe met 
                wachten, wachten op haar

                Ik heb er behoefte aan passief te kunnen zijn, zonder dat het direct helemaal koud en donker is. Maar dan moet ik ermee ophouden om iedere keer te 
                veronderstellen dat de staat waarin mijn hoofd verkeerd en de staat waarin mijn lichaam verkeerd enkel te maken hebben met de Ene. De Ene bestaat 
                niet, dat weet ik toch

                Ah, neem afscheid!

                Vanaf het eerste moment van ontmoeting moet ik mij losscheuren; het virus van geborgenheid dat zich in mijn hersenen genesteld heeft moet 
                geëlimineerd worden

                Wat is er tegen om bij wat niet van mij voelt direct af te haken? Mijn leven is het niet waard geleefd te worden als er niet van mij gehouden kan worden 
                door de Ene. De Ene. Zij

                Sinds heel wat jaren ben ik bezig te leren dansen op de maat van de frustraties van de ander. Mijn dierbaarste, zij. Ik besef dat ik dit doe met de  
                egoïstische hoop daarin mijn eigen maat tegen te komen. Zodat de dans vanzelf zal gaan dansen

                Waarom dans ik niet op de maat van mijn eigen frustraties? Ik dans niet op de maat van mijn frustraties, omdat ik niet erken dat ik frustraties zou hebben

                Maar onveranderd geen dans die vanzelf danst. En na iedere dans – na iedere moeizaam gedanste dans – blijf ik bodemloos achter. En ik weet mij de 
                gefrustreerde. Ik weet mij degene die wil lijden. Degene die denkt wie lijdt leert. Degene die denkt wie leert leeft. Ja, lijdend voel ik mij levend

                Ah, frustratie!

                Maar omdat mijn stem toch niet gehoord wordt, klinken mijn schuldbekentenissen zwak. Dus oké. Als niemand anders naar mij luistert moet ik naar mij 
                luisteren. En ik hoor mij, ik hoor mijn kwaadheid

                Oké ik moet analyseren. Oké ik moet mij analyseren. En ik analyseer mijn kwaadheid

                Mijn kwaadheid heeft telkens een dubbele tong. En een derde tong: 1. 2. 3. Kwaad. Schuld. Liefde. 1 en 3 komen voort uit ideeën en 2 komt voort uit een 
                gevoel. Dit gevoel uit zich door middel van een vraag om vergeving; daarom 1. Door vergeving te krijgen van een kredietwaardige wordt mijn  
                bestaansrecht bevestigd; daarom 3

                Telkens is er de twijfel aan mijn motieven direct na de daad. De toenaderingsdaad met negatieve gevolgen; afwijzing

                Omdat ik mij afvraag hart? Omdat mijn onderliggende vraag is wat is dit? Omdat mijn onderliggende vraag is heb ik dit? Daarom is er een dierbaarste. 
                Daarom is zij er

                Behalve hart weet ik het. Dit is mijn idee van mij. Behalve hart weet ik het. Hart is wat een dierbaarste mij moet geven. Dit is waarom zij binnen mag;  
                dat ik leer wat hart is. Geven en nemen; een juiste balans. Daarom lever ik mij telkens totaal uit. Daarom moest ik beseffen dat ik het niet weet

                Maar het thema is niet twijfel aan de oprechtheid van mijn hart; het thema is twijfel aan de oprechtheid van mijn daad. Dit is de twijfel die mij  
                onzeker maakt


25
Zij richt grenspalen op
Op de meest onvermoede momenten
Daar bots ik tegen op

Wat verwijt zij mij?
Dat ik deze grenspalen niet negeer?

Zij richt grenspalen op
Op de meest onvermoede plaatsen
Daar bots ik tegen op

Wat verwijt zij mij?
Dat ik de ruimte die ik toegemeten krijg niet vol benut?

Alleen door perfect te handelen wandelen wij soms hand in hand 
Ondanks haar bestraft zij de miniemste slordigheid
Dit verwijt ik haar


26            Als ik ontspannen bent seint zij te ontspannen, seint zij dat ik over de ernst van de situatie heendram. Als ik gespannen ben seint zij te gespannen,  
                seint zij dat ik de situatie belast. In de daad seint zij. Met haar lichaam

                Ik wil dat mijn obsessie met haar ophoudt. De Ene bestaat niet, dat weet ik toch. Ik wil afscheid nemen

                Wat is er tegen dat ik mij realiseer dat wat zij niet in zich heeft zij er ook nooit uit zal kunnen laten komen? Wat is er tegen dat ik mij realiseer dat geen 
                enkele hoop ongelimiteerd is? Wat is er tegen dat ik mij eens niet totaal ter discussie stel? Wat is er tegen om bij wat moeite kost direct af te haken?

                Iets. Wat?

                Het is waar dat zij de totale veruiterlijking is van mijn innerlijk. Ah, te waanzinnig!

                Het is waar dat zij iedere twijfel van mij direct beantwoordt met een negatieve actie. Ah, te beangstigend!

                Waarom blijf ik met haar omgaan? Ga ik met haar om vanuit de idee dat ik met haar om zou moeten kunnen gaan? Er zijn verschillende manieren van 
                moeite doen. Als er angst bij mij gewekt wordt –– angst daagt mij uit. Angst doet mij aanvallen. Het is maar zelden dat ik haar contact vanuit een 
                positieve behoefte. Vaker contact ik haar vanuit geknakte trots, vanuit een rekensommetje met de tijd, of zeker ook vanuit de negatieve behoefte naar 
                een verse ellendeïnjectie

                Ik weet mij degene die denkt ellende is intensiteit. Dit moet ik veranderen

                Ik heb terrein veroverd op het gebied in mij dat ernaar hunkert verkend te worden. Ik moet voorzichtig zijn. Stop

                En dan krijg ik spontaan een inzicht

                Ik haal mij de laatste keer dat ik naast een man op een bed lig voor de geest. Ondanks dat hij mijn reputatie kent zijn zìjn wensen duidelijk; hij wil verder 
                met mij dan mijn hand vasthouden en mij kussen. Ik wil niet verder. Ik vind het prettig hier zo te liggen; ik ken hem en ik vertrouw hem. En ik heb de  
                situatie onder controle. Omdat ik willens en wetens de keuze heb gemaakt mijn bedexperimenten met mannen te beëindigen

                Hij heeft geen kennis over mijn uitgekristalliseerde positie en de omstandigheden kunnen heel gemakkelijk zo geïnterpreteerd worden dat een meer naar 
                zijn wensen gevormde uitkomst volgen zal. Dit roept bij hem een spanning op, maar de kaarten zijn al gedeeld; ik neem geen initiatief, ik reageer enkel op 
                het minieme wat hij onderneemt. Oorzaak en gevolg

                De posities zijn duidelijk. Hij is de bedreigde; hij beseft dat hij afgewezen kan worden door mij. Hij geeft zich bloot en ik geef mijn kaart niet vrij. Oorzaak 
                en gevolg. Zo werkt dit bij mensen in een bepaald stadium; zodra het duidelijk is dat de ene mens iets van een ander mens wil – en wat gewild wordt  
                heeft voor ieder van de twee een verschillende waarde – dan ontstaat een situatie van bedreiging; wie vraagt wordt de bedreigde en wie te bieden heeft  
                wordt de onbedreigde

                Ja zo werkt dit bij mensen in een bepaald stadium

                Mijn mentale activiteit zet door. Ik stel mij voor dat wat gewild wordt voor ieder van de twee enkel in de oppervlaktelaag een verschillende waarde heeft. 
                Dat er sprake blijkt te zijn van krachten – aantrekkingskrachten en afstotingskrachten – die zich aan de logica van oorzaak en gevolg onttrekken. Dat ik 
                ondanks mijn willens en wetens en keuze heftig op hem reageer. Dat ik ondanks mijn willens en wetens en keuze geen grip heb op mijn reacties; ik neem 
                geen initiatief, ik reageer tegenstrijdig op het minieme wat hij onderneemt; ik ken hem niet, ik vertrouw hem niet –– ik wil immers niet. Oorzaak en gevolg 
                raken los van de realiteit van het moment, zoals met haar. De situatie slingert alle kanten op, zoals met haar

                Daarom moet met haar telkens de keten van reacties onderbroken worden; er moet telkens afstand genomen worden om telkens teruggeplaatst te worden 
                in de realiteit van het moment. Opnieuw moet ik de beledigingen vergeten. Opnieuw moet ik beseffen dat ik deze uitlokte door mijn onzekerheid, dat ik  
                deze uitlokte door mijn onvermogen. Opnieuw moet ik beseffen dat ik het nodig heb om via een omweg mij te zien, mij te horen, mij tegen te komen

                Ook voor haar moet er afstand genomen worden, zodat ook zij haar grenzen kan verleggen, haar keuze kan verleggen. Om zo tot een vrijere keuze te  
                komen ten aanzien van haar verlangens. En voor degene die deze verlangens wakker roept. Ik. Een vrije keuze voor mij

                Een keuze vanuit de realiteit van het moment. Want de realiteit van het moment kent geen gesloten verwachtingen, geen voorwaarden en geen 
                bedreiging. Een keuze vanuit de realiteit van het moment. Want in de realiteit van het moment regeert het lichaam

                Ah ja, ik geloof!

                Ik moet niet geloven, ik moet bij de werkelijkheid blijven. Mijn werkelijheid kent wel gesloten verwachtingen, wel voorwaarden en wel bedreiging. En 
                wordt mijn werkelijheid geregeerd door het lichaam? Mijn lichaam? Haar lichaam?

                Ik moet stoppen. Ik moet voorzichtig zijn. Ik moet analyseren

                Indien er sprake is van bedreiging is het niet de ander die bedreigend is; het zijn de gevoelens die door de ander opgeroepen worden die bedreigend zijn. 
                In een gesloten verwachting zijn deze gevoelens omgebogen naar het bekende, om deze gevoelens minder raadselachtig en minder beangstigend te  
                maken. Behalve het verleden heb ik niets te vrezen. Het verleden zoals dit ligt opgeslagen in mijn hersenen. Dit verleden laat zich kennen door middel  
                van voorwaarden. Zolang dit verleden niet verpulverd is blijven voorwaarden hun zegjes doen. Hoe meer dit verleden verpulverd is hoe meer deze  
                waarden opgeruimd zijn

                Waar maak ik de meeste kans om de pijnen uit mijn verleden voor eens en voor altijd te helen? Als het lichaam contact maakt, in het lichaamcontact. Ik  
                ben geneigd te denken in het lichaamcontact. Waarom ben ik geneigd te denken in het lichaamcontact?

                Ik ben geneigd te denken in het lichaamcontact, omdat in het lichaamcontact wie iemand is gekend wil worden. Iemand blijkt niet in staat aan een 
                behoefte van het lichaam een vorm te geven waarin het lichaam zich herkent. Het lichaam blokkeert, verstart en verkrampt. Als het lichaam blokkeert, 
                blokkeert wie iemand is, zijn de waarden verzameld in het verleden in strijd met wie iemand is. Wie iemand is gaat de strijd aan; waarden worden  
                verlegd, het verleden iets verpulverd en de iemand een ietsepietsje vrijer

                In deze zin is het lichaam een waarheidsdetector, want als het lichaam op d'r gemak is is wie iemand is op d'r plaats. Mijn lichaam trekt naar haar. En er 
                volgt niet een omgangsvorm waarin mijn lichaam vrede vindt: blokkade. Omdat het verleden zijn afval gedumpt heeft op de weg tussen ik-wil en ik-kan  
                is de weg geblokkeerd. Wie ik ben gaat de strijd aan; waarden worden verlegd, het verleden iets verpulverd en ik een ietsepietsje vrijer

                De stemming die op een blokkade volgt is een voedingsbodem voor inzicht. Stop. Verstomming. Onderzoek. Inzicht. Het lichaam stelt d'r eisen. Mijn 
                lichaam is op deze aarde het huis waarin wie ik ben zich thuis wil voelen. Wie ik ben voelt zich pas thuis als mijn lichaam functioneert

                Eenmaal in de ban van een aantrekking blijft mijn lichaam actief; het wil meer. Angst scheidt een geur af die mijn hersenen niet kunnen weerstaan; het 
                blijft prikkelen. Een bedreiging blijft mij boeien omdat mijn rust wordt verstoord. Stof waait op. Verstomming. Schoonmaak volgt. Inzicht

                Totdat wie ik ben ophoudt zich onrustig te roeren in mijn lichaam zullen mijn hersenen gaande gehouden worden, zullen mijn hersenen gedwongen 
                worden de waarden op te ruimen die mijn lichaam beletten zich op d'r gemak te voelen –– als het lichaam contact maakt

                Wat als mijn lust contact maakt? Het lustcontact. Wat voor kans maak ik om de pijnen uit mijn verleden voor eens en voor altijd te helen in het  
                lustcontact? Waarom ben ik niet geneigd te denken in het lustcontact?

                Omdat de behoefte van mijn lust maar een deel is van de behoefte van mijn lichaam. Omdat de lust andere eisen stelt. De lust kan een voorkeur hebben 
                voor maten en kleuren en geuren, maar de lust kent geen waarden. De lust heeft geen geheugen, de lust herinnert pas wanneer zij wakker wordt, als zij 
                slaapt zwijgt zij. De lust heeft geen geweten, de lust kent geen schaamte, de lust weet wat zij wil. Doordat het verleden geëlimineerd wordt als de lust 
                d'r eisen stelt, kan het verleden door het lustcontact niet verpulverd worden

                In het lichaamcontact maak ik de meeste kans om de pijnen uit mijn verleden voor eens en voor altijd te helen. Als het lichaam contact maakt is er door  
                een eigen vorm te vinden voor de behoefte van het lichaam kans op geluk

                Er is kans op geluk!

                Ah, ik geloof!


27
Te fragiel nog
De spelregels nog verloren
De troeven zijn mij uit mijn handen geslagen
Stil zit ik hier

Non activiteit
Inspiraties uit het verste verleden
bezweren mij ― proberen ze
beloven mij beterschap

Ik heb mij overgegeven
Het lijkt of ik wacht
Maar beterschap is loos geworden
en ik word overvallen door een vreemde vrede

Een onbekende rust
Ik ben, ik krijg mijn deel
Ik ben
Ik krijg mijn deel


28            Nietsziend dein ik mee op het ritme van de vraagtekens. De vragen die blijven verschuiven, die blijven verzinken. In de niet te peilen diepte van de 
                materieloze echoput

                Triest word ik keer op keer. Omdat de jongemeisjesdroom keer op keer tweedimensionaal blijkt; op en neer en meer en op

                Waarom blijven teleurstellingen keer op keer zoveel harder aankomen dan de bevredigende gedeeltes?

                Ik probeer te denken. Ik probeer de verste vraag te pakken. Waarom wil ik per se geloven dat de sleutel te vinden zou zijn in het lichaamcontact? Ik 
                probeer te denken. Ik moet proberen niet te vergeten dat er dan ook de volgende vraag is wanneer en door wie is verteld dat de sleutel te vinden zou 
                zijn  in het lichaamcontact?

                Ik doe een bekentenis. Ik beken wat ik ervaar. Ik beken dat ik per se wil geloven ja maar dat ik ervaar nee. Ik beken

                Er resteert niets. Niets. Bodemloos. Geen gedachte. Bodemloos. Een afgrond, een gapende afgrond. Bodemloos

                Is dit misschien de poel van het hart? Gewoon springen?

                Dat is wat ik zou willen

                Er resteert niets. Niets

                Ik leef nog


29
Een inkijkje in de grijze huiskamer van mijn verleden
Soms hing er een slingertje, waar ik naar keek
en klappen in de handjes had ik inmiddels ook geleerd
Zo nu en dan had het dus alle schijn van feest
en ik pakte het met animo, maar

wie kan ik verantwoordelijk stellen voor 
mijn fluisterbestaan van bijna dertig jaar?
Wie voor de tranen vandaag, nu ik als nieuwgeborene 
bijgeschreven sta in de registers van niemandsland?

Meisje X, wees door wedergeboorte
Heb ik zussen? Heb ik broers? Ja, maar
mijn benen zijn wankel en mijn armen te kort om
te kunnen omhelzen
Ik ben klein, omhels mij

En ik ben bang ook
voor wie het per se weten wil


30            Ik schrijf haar een brief. Ik schrijf dat ik mij nooit aan mensen heb opgedrongen. Ik schrijf dat het mij niet gemakkelijk afgaat mensen voor mij te claimen. 

                Ik schrijf dit  geldt ook ten aanzien van jou. Ik schrijf dat ja zeggen tegen mij betekent dat je ja zegt tegen mij. Ik schrijf en ik weet niet of jij dit  
                kunt. Ik aarzel. Ik verander kunt in wilt; ik schrijf en ik weet niet of jij dit wilt. Ik aarzel. Ik verander wilt in kunt en wilt; ik schrijf en ik weet niet of   
                jij dit kunt en wilt. Ik aarzel. Ik verander kunt en wilt in wilt en kunt; ik schrijf en ik weet niet of jij dit wilt en kunt. Ik aarzel

                Mijn tranen treuzelen achter het hoornvlies van gezond verstand. Mijn tranen treiteren mijn taal naar een verhaal dat zijn vraagtekens in tientallen 
                kleuren laat schitteren. Mijn tranen tronen hoog boven mij

                Ik schrijf onze nachten zijn moeilijker te beschrijven dan onze maaltijden

                Ah, bis voor de komediante! Bis!

                Ik moet mijn dubbele tong oprollen

                Wat is het stil

                Oké ik moet kijken. Oké ik moet naar haar kijken. En dan krijg ik spontaan een inzicht

                Vanuit de veronderstelling dat de houding van de opvoeders tegenover het kind –– En wanneer verschillende aarden –– Dan –– De aard van de 
                opvoeders enerzijds en de aard van het kind anderzijds –– En het conflict dat hier kan ontstaan –– Dan –– De uiteindelijke liefdesverwachting die bij  
                het kind geconditioneerd wordt –– Het uiteindelijke liefdesgedrag –– Als ––

                Ik stel mij een ouderpaar en een kind voor. De aard van het kind is afwijkend van die van het ouderpaar; de acties van het ouderpaar roepen 
                onverwachte reacties bij het kind op. Het ouderpaar begrijpt het kind niet; het kind is hen vreemd. Doordat de ouderen interpreteren dat hun 
                liefhebbende houding door het kind in twijfel wordt getrokken voelen ze zich door het kind aangevallen. Maar ze stellen zich op als de oudste en 
                de wijste van de twee partijen en vergeven keer na keer het kind en geven het kind keer na keer aandacht en telkens meer aandacht

                Ik stel mij voor dat omdat een voor de ouderen gewoon gedrag niet bij het kind aankomt ze – in of onder de oppervlaktelaag – vermoeden dat het kind 
                een uitzonderlijke aanpak vereist. En dat de ouderen het onbegrip camoufleren door aandacht te geven, want dit biedt ze een argument waarmee ze hun 
                onvermogen kunnen verbloemen. Ze zeggen wij geven het kind zoveel aandacht maar het blijft onhandelbaar. Ze menen aan ons ligt niet

                Ik stel mij voor dat het kind dit onvermogen en de onzekerheid van de daden die hieruit voortvloeien feilloos registreert. En dat het kind vanuit de 
                menselijke hunkering naar contact aandacht zal blijven vragen. En dat het ouderpaar, omdat het zich – in of onder de oppervlaktelaag – schuldig voelt 
                aandacht zal blijven geven

                Ik stel mij voor dat dan de periode aanbreekt dat het kind op jaren gekomen is. En de ouderen krijgen opnieuw moed. Ze raden nu zal het kind voor 
                reden  vatbaar blijken; ze kunnen naar het kind toe hun falend gedrag beargumenteren en deze argumenten klinken in hun oren redelijker dan ze zijn.  
                Dus bij vlagen overtuigen ze zich en de actie naar het kind toe wordt bij vlagen agressief. En dan voor het eerst is het ouderpaar overtuigend in hun  
                doen. Dus hun gedrag komt bij het kind wel aan en het kind ervaart contact en het kind is blij

                Dan stel ik mij voor breekt de periode aan dat het kind inmiddels opgepikt heeft hoe zich te gedragen om te behagen. En de ouderen slaan dit met  
                vreugde gade. Ze menen eindelijk gerechtigheid. Maar ze blijven op hun hoede en iedere misstap van het kind roept weer alle zorgen van vroeger op.  
                En hun gedrag slaat meer en  meer en sneller en sneller om in agressie

                Ik stel mij voor dat omdat het onvermogen echt is de agressie echt is, waaruit volgt dat de band echt wordt, waaruit volgt dat de band hecht wordt;  
                in het  zich gedragen weet het kind zich – in of onder de oppervlaktelaag – geïsoleerd en in het agressieve weet het kind zich – in of onder de  
                oppervlaktelaag – geborgen

                Vanuit de veronderstelling nu dat de relatie opvoeders-kind het liefdesgedrag bij het kind conditioneert, stel ik mij voor dat hier een conditie ontstaat  
                van A. gewend zijn om in het middelpunt van de belangstelling te staan, veel aandacht te krijgen, als het niet zachtschiks kan dan hardschiks, en B.  
                liever hardschiks, want dit roept agressie op en daaruit blijkt pas echt dat van echte liefde sprake is

                En ik ken een kleine genoegdoening. Maar ik besef niet wat ik begrijp. Omdat ik denk het objectief te begrijpen besef ik niet wat ik begrijp. Dus 
                onveranderd geen dans die vanzelf danst. En onveranderd bodemloos, bodemloos wetend. Onveranderd de gefrustreerde, lijdend levend


31
1.
Waterverven in melancholieke tinten 
bruisen op uit genadeloze bronnen
want niemand lijdt met mij mee

2.
Bodemloos weten die Magere
lacht de Machtige als zij staat op haar post
En jij de Machtige zeker
smeult de Magere
want wie verdient 's nachts in het bed de kost?

Over de Machtige en de Magere 
die samenreizen in hetzelfde vlees
Meeëten en meedrinken en
meelachen en meepraten en
zelden samenvrijen

De Machtige draagt de kleren
en de Magere verzinkt in het niet, 
wel, niet, wel
De Machtige deelt de knikkers 
en de Magere stikt en
meelachen wel en samenlachen niet 
en samenlopen moet wel en 
meelopen moet afgelopen zijn

3.
Godendochters reik elkaar de lippen
verzoen op zachte wijze nu
Reik elkaar de lippen
verrijs in ongekend formaat


32
Een vervaarlijke wolvin, ik
de topper van het intermenselijke communicatieproces
de geboren leidster van psychodramatische genootschappen

Maar wordt mijn intentie ter discussie gesteld dan bloed ik
dan ben ik de jankende wolvin die uitgeteld in een hoek ligt
Wordt mijn snelle babbel met een koele blik beantwoord
dan vreet het vitriool zich een weg naar de oppervlakte
Krijgt mijn flitsende entree de handen niet op elkaar
dan vliegen mijn perfecte systemen als afgedaan in de destructor
en zelf lig ik daarna alsof ik éen met mijn systemen ben
finaal verguisd, een hoopje gruis
weg te blazen door de eerste de beste

Een uitgehongerde wolvin, ik
die pas zoëven de eerste stappen in de wereld gezet heeft
Twee trofeeën kan ik tot nu toe de mijne noemen
van haar in het openbaar een lach
van haar in het openbaar een vluchtige kus


33            Hoe is liefde te bevatten door een zo gepreoccupeerd wezen als ik blijk te zijn. Stotters zijn de enige klanken die van het brein ongecensureerd de 
                integriteitsgrens over mogen

                Ah, hart! Vrouwen blijven zingen over geheime gevoelens en mannen blijven zingen over onbegrepenheid

                Ah, liefde! Vrouwen blijven de vraagrol spelen en mannen blijven de doerol spelen

                Ah, de daad! Ik onderneem te veel onbeholpen pogingen, die genadeloos afgestraft worden

                Ik denk de samenleving waarvan zij en ik deel zijn wordt geregeerd door hijkrachten; vrouwen zijn slachtoffers van hijkrachten, mannen zijn 
                slachtoffers van hijkrachten

                Ik schaam mij, ik schaam mij voor mij. Ik denk oké als ik af moet dalen naar het niveau van mijn tijd, oké dan daal ik af naar het niveau van mijn 
                tijd

                Het is alsof ik door een veld met glasscherven loop, het hoofd fier opgeheven, mijn schouder onwillig. Ik zie mij als een gedateerde filmster. Ik mompel 
                als je maar lacht


34
Mamameisjes drommen voor de poort van goedgedrag
Mamameisjes slapen
Mamameisjes dromen `s nachts

Traliemanie is wat ik heb
Bepraat mij niet, bespeel mij!

Mechanisch mechaniek
Van voren naar achteren van voren naar achteren
braaf vooruitstrevend, straf nachterwaarts

Tralietrauma is wat ik heb
Bepraat mij niet, bespeel mij!


35            Ik heb de neiging om door te drinken tot de allerlaatste druppel. Of deze nu zuur is of zoet. En vaak zuur is de ervaring. Ik moet gestopt worden. Maar 
                voor haar is het niemand ooit gelukt om mij te stoppen

                Ik sta nog maar net in de startblokken. Mag ik hopen op liefde als ik er geen benul van heb wat liefde is? Mag ik hopen op acceptatie? In het prille 
                stadium waarin wij ons bevinden zou acceptatie een gezonde stap kunnen zijn. Ik moet haar accepteren, zij moet mij accepteren. Acceptatie en dan 
                misschien ooit liefde


36
Helemaal los van elke wereld 
zwalk ik, niet op mijn gemak
Redeneren doe ik om te overtuigen
Mannelijke krachten

Terwijl het ongemak zit 
in mijn vrouwelijke krachten
die erom vragen 
wakker te worden

Dus bevangen word ik 
en de verbindingslijn die ik span
maakt mij nogmaals de trekpop 
die ik al was


37            Ik sta nog maar net in de startblokken. Want – onveranderd – twijfel aan mijn band met haar, twijfel aan mijn richting met haar en twijfel aan mijn ritme 
                met haar. Af en toe is er een band, af en toe een richting en af en toe een ritme. Af en toe zijn er de woorden in mijn hoofd ik ben gelukkig, af en toe de 
                woorden ik wil bij jou zijn, gewoon zoals jij bent. Af en toe ook waarheidsmomenten; bekentenissen

                Zo beken ik. Ik ben niet getrouwd. Wel heb ik trouw gezworen. Aan ideeën. De mensen die deze ideeën illustreren zijn bij de prijs inbegrepen. En  
                ik beken dat af  en toe de woorden ik hou van jou door mijn hoofd klinken

                Maar ik hou ook van mij. En als zij niet langer zij wil zijn. Kan zij dom worden. En lelijk. Kan ik moe worden. En stug. En als zij niet langer zij wil zijn 
                irriteert dit mij

                Zij is zonder terughouding zij geweest. Zij is zonder geheimhouding zij geweest. Wij zijn wij geweest

                Ik beken. Ik heb een ver verlangen naar een zij van alle zijen. Rijker dan dagelijks en toch iedere dag. En ook iedere nacht een zij van alle zijen.
                En niet wat ik zie, een zij part en deel

                Ah, broeierig verdriet!


38
Het bed is de truc-de-la-trucendoos
Het samenbed, het traliebed

Twee voorstellingen, éen einde; alleen
De gewenning zet door

de verloedering zet in
de verzustering verbleekt

Prikkels verhitten de gedachten
Doorgewaakte nachten maken mij niet beter


39            En ik beken ook dat ik het helemaal zat ben, haar blikken en geknakte knikken, bol van holle egoklachten

                Zij wil dat ik mij wentel in haar modder als was het een bad van goud, maar éen spat van mijn modder naast haar voeten en zij slaat op de vlucht


40
Mijn gebazel blijft beladen
en hoewel er van mijn systemen niet veel meer over is
blijven ze de instrumenten waarmee ik mijn heden
van alle kanten blijf bekijken

Liefde is plicht geworden, omdat het ja klonk en niet klinkt 
Het geeft geen sensaties meer in de kapotte zones
Het windt mij niet langer op, haar rug als antwoord op mijn gebaar
Ik neem mijn gebaren terug; de tijdlimiet is overschreden

Intellectuele interesse fungeert als wachtwoord naar een natte kut
Gestolen lust
Branie brandend in een lege haard
De lege haard aardt vreemd na vol geluk


41
Slechte belichting
moet wat aan gedaan worden
Braspartijen hebben de energieën uitgeput
Traanloos huilen heeft verstomd

De ontstoken tong spreekt dubbel
Een gespletenheid – slangen eigen
die zich doorzet tot diep binnen
zich daar laat voelen

Een tweede huid
vacuüm verpakking
laat niet door lucht
noch parfum

Slechte belichting
moet wat aan gedaan worden
Fraai de stem
Zachte smart op de radio`s

Mantel om mij heen
die stapt en past en analyseert
fietst
Fletse kleur, dun penseel


42
1.
Lieve schaduwen vallen bevallig
raken zijdelings en zwijgen

Mijn verstand staat stil
Mijn adem reageert dwangmatig

slavig volg ik het zuigende ritme van mijn buik;
een raadsel, dat niet oplost

Als een seismograaf registreer ik
terwijl ik mij afmat om te behagen

Op mijn eigen vragen
verwacht ik geen zoet antwoord meer

2.
Ik warm mij aan herinneringen
Leef van gisteren met haar

vandaag is niet meer mooi
Maar laat ik mij er niet te gemakkelijk in gaan?

Moeiteloze moeheid misschien?
Mistige messen?

3.
Ik moet verder
Rusten ook


43            Ik probeer te denken, probeer. Ik denk over bedvormen, over gemeenschappelijke vormen, over vormerkenning, over vormacceptatie

                Ik probeer te denken, probeer. Ik denk over afwijkende ervaringen die zouden moeten uitmonden in afwijkende vormen. Ah, zouden moeten!

                Ik probeer te denken, probeer. Ik denk over opgezadeldgekregen vormen en blokkage, over verlangde vormen en verstomming

                Ik ben een vrouw, 28 jaar geleden geboren, levend anno 1980, nederlands, gekraakt wonend in amsterdam. Mijn ervaringen wijken af van die van mijn 
                omgeving; ik herken mij niet in mijn leeftijdgenoten, niet in mijn gendergenoten, niet in mijn nationaliteitsgenoten, niet in mijn buren en niet in mijn 
                stadsgenoten

                Oké, in welke afwijkende vormen monden mijn afwijkende ervaringen uit? Oké ik moet proberen een inventarisatie te maken van mijn afwijkende 
                ervaringen. Oké ik moet proberen een inventarisatie te maken van mijn verlangde vormen. En dit probeer ik. En ik raak in een soort trance. Ik hoor 
                woorden door mijn hoofd, vreemde woorden, vreemde talen


44 een soort trance
                            1.
                            Ik hoor          AMOUR MOI

                            Ik denk          amour moi from six a.m.
                                             amour moi from one a.m.
                                             amour moi from I am till you too 

                            Ik hoor          amour toi

                            Ik denk          ni rien ni plus

                                             amour moi
                                             amour toi
                                             amour plus


                            2.
                            En ik hoor       SEKS HOOFD HART

                            Ik denk          mijn seks pijn
                                             mijn hoofd pijn
                                             mijn hart pijn

                            Ik hoor          crime de passion
                                             crime cruelle
                                             crime culturelle
                                             crime d'elle

                            Ik denk          mijn seks leeg
                                             mijn hoofd leeg
                                             mijn hart leeg

                            Ik hoor          crime culturelle
                                             elle est belle

                            Ik denk          mijn seks slaapt
                                             mijn hoofd toekomst
                                             mijn hart op reis
                                             mijn seks lacht
                                             mijn hoofd praat
                                             mijn hart steen

                            Ah, mijn hoofd mijn hoofd mijn hoofd!

                            Ik denk          my coeur belongs to elle
                                             to elle my crippled coeur
                                             to elle my coeur criant
                                             to elle my coeur courtisant


                            3.
                            En ik hoor       LA NUIT

                            Ik denk          je suis une veuve dans mon lit
                                             je suis un veuf dans mon lit
                                             la nuit noire

                                             je passe à la nuit
                                             la nuit passe à moi
                                             la nuit passe sans replique
                                             la nuit noire

                                             je n'ai pas une replique à la nuit
                                             pas de chanson
                                             ni elle ni lui

                                             see elle see lui
                                             see elle see lui see me
                                             see me in my négligé
                                             see lui dans son négligé
                                             see elle dans son négligé

                                             see elle – ciel
                                             fresh air dans la nuit
                                             la nuit neuvième

                                             fresh air dans la nuit
                                             la nuit opale

                                             fresh air dans la nuit
                                             la nuit opaque
                                             fresh air dans la nuit
                                             la nuit obstinée

                                             la nuit neuvième
                                             la nuit nuptiale
                                             la nuit négligée


                            4.
                            En ik hoor       LE PARADIS

                            Ah, ik ruik het parfum van het paradijs!

                            Ik zeg           I smell le parfum du paradis

                            Ah, ik ruik het parfum van de passie!

                            Ik zeg           I smell le parfum de la passion

                            Ik denk          quoi le paradis?

                                             wise paradise yes
                                             no moi le paradis no
                                             yes toi le paradis yes no


                            5.
                            En ik denk       TRÄUME

                            Ik hoor          träume mein schatz
                                             nur süsse träume mein schatz
                                             nur süsse schatten
                                             shadows
                                             whims of the mind
                                             merkwaardige verdraaiingen
                                             kleine perversies
                                             grapjes

                            Ik denk          de koning is dood
                                             de koningin is nog niet geboren


                            6.
                            En ik noteer     vochtige oksels
                                             snel kloppend hart

                                             overmoedige omstandigheden creëren
                                             de ervaring chanteren

                                             de losgekoppelde geest interpreteert
                                             ik leef ik leef

                                             gedulddespoot
                                             pratend treuzelvlees

                                             schijnwijze buffer 
                                             tussen de Machtige en de Magere

                                             gewaagde plastiek
                                             schichtige ogen dood

                                             bodemloos gedrag
                                             traliedik

                                             o a olala
                                             ma vie et moi;
                                             sexy


                            7.
                            En ik hoor       AKTION D'AMOUR, THEATRE DE PASSION

                                             aktion d'amour, theatre de passion; part one
                                             o a olala, ma vie et moi; sexy

                                             aktion d'amour, theatre de passion; part two
                                             o a olala, ma vie et moi; sexy

                                             aktion d'amour, theatre de passion; part three
                                             o a olala, ma vie et moi; sexy

                                             aktion d'amour, theatre de passion; part four
                                             o a olala, ma vie et moi; sexy

                                             aktion d'amour, theatre de passion; part five
                                             o a olala, ma vie et moi; sexy

                                             aktion d'amour, theatre de passion; part six
                                             o a olala, ma vie et moi; sexy

                                             aktion d'amour, theatre de passion; part seven
                                             o a olala, ma vie et moi; sexy

                                             aktion d'amour, theatre de passion; part eight
                                             o a olala, ma vie et moi; sexy

                                             aktion d'amour, theatre de passion; part nine
                                             la nuit neuvième, see me in my négligé; sexy

                                             aktion d'amour, theatre de passion; finale
                                             o a, fini


                            8.
                            Ik noteer        BODEMLOOS GEDRAG

                                             braspartijen bij kaarslicht
                                             lichten op pornoplaatjes
                                             lijken op lijken

                                             mis de misser niet

                                             zoemdende beloftes
                                             wissewasjes van plezier
                                             pittige kruiden verdoezelen

                                             messen scherp

                                             formule 1
                                             kampioen in de bocht
                                             grandiose slipvertoning

                                             krasssss


                            9.
                            En dan herinner ik mij een droom

                            Ik droomde van water waar niet bij te komen is. Ik droomde van modderige 
                            zandpaden, mul, rul, met aan de zijkant etalages. Ik zie weer de uitgestalde 
                            lekkernijen geprijsd in vreemde munteenheden. Ik hoor weer de verleidelijke 
                            muziek. Ik herinner mij dat ik weet dat een uitzonderlijk monster op de golven 
                            zal verschijnen. Ik herinner mij dat ik weet dat de golven koud zijn. Ik ruik 
                            weer de mestvaalten stinkend in de omliggende velden. En ik herinner mij dat 
                            toen het monster zich eindelijk liet zien het van plastic bleek. En ondanks dat 
                            het bewoog en ondanks dat de afmetingen en kleuren indrukwekkend waren was de 
                            anticlimax zenuwverscheurend

                            En ik herinner mij het staartje van de droom. Als de camera verschoven is en 
                            gericht staat op de poes die als een lounge lady in de stoel ligt. Bij ieder 
                            woord trillen haar oren na tot de buik het ritme van de stem overgenomen heeft 
                            en het wezen zich te slapen heeft gelegd achter de verschijningsvorm. Een 
                            feestelijke aanblik


                            10.
                            En ik hoor       CALME ET FORTE

                            Ik vraag         qu'est ce que c'est calme et forte?

                            Ik fluister      comme la mer

                            Ik vraag         qu'est ce que c'est la capitulation?

                            Ik denk          gedraag mij als vrouw
                                             wil voelen
                                             draden naar seks
                                             verdwaal in hoofd

                                             gedraag mij als man
                                             wil gevoeld worden
                                             draden naar hart
                                             verdwaal in hoofd

                            Ah, mijn hoofd mijn hoofd mijn hoofd! 


                            11.
                            En ik hoor       PROTOTYPE SANS GÊNE

                            Ik denk          make me feel like a woman
                                             I know you can

                                             make me feel like a man
                                             I know you can

                                             make me feel like a mixture mondiale


                            12.
                            En dan zing ik met smartelijke stem
                                             quando kwelling mi amore
                                             quando waiting for so long
                                             quando tranen dans ma chambre
                                             mach mir happy

                            En ik denk       ich will mehr
                                             ik wil meer

                            Ik weet          mag niet

                            Ik denk          ik mag meer

                            Ik weet          kan niet

                            Ik denk          ik kan meer

                            Ik weet          wil niet

                            En dan zing ik met smartelijke stem
                                             quando mio mi amore
                                             quando spoken from the past
                                             leave me coeur and shady beaches

                            Ik denk          leave me


                            13.
                            En ik zeg        treuzeltrutten draaien duimen
                                             in het roze babyvlees

                            Ik maak van deze woorden een stempel 
                            en ik stempel driehonderd en zesenzestig keer
                                             treuzeltrutten draaien duimen
                                             in het roze babyvlees


                            14.
                            En ik fluister   je ne veux pas pleurer


                            15.
                            En ik zie mij

                            Ik zeg           voilà
                                             voilà le weddingsuit de my brother
                                             voilà het bruidskostuum van mijn oudste broer
                                             mon frère se mariait neuf années passées
                                             voilà

                                             voilà het overhemd of my younger brother

                                             voilà moi

                            Ik fluister      qu'est ce que je pense maintenant?
                                             qu'est ce que je cherche?

                            Ik denk          trio's badend in fel zonlicht
                                             magere botten

                                             merkbonbons
                                             pralines op maat nagemaakt
                                             kwaliteitswerkjes van genot
                                             smaakpapillenresurrection

                            Ik mompel        meet je beetje
                                             und hau ab


                            16.
                            En ik denk       weken zullen maanden lijken

                            En bijna breek ik

                            Maar ik zeg      weke manen
                                             wek de lijken

                            En ik zeg        bleke zonnen

                            Ik denk          paria's op polaroids


                            17.
                            En ik fluister   no more dangerdance on broken ice
                                             no more interdit
                                             no more positions intéressantes


                            18.
                            En ik denk       I love sometimes
                                             sometimes I don't


45            Zo, ik ben binnen! Ik neem mij niet serieus. Zo verdien ik de lijnen op mijn gezicht niet! Ah, genoeg gezwelgd! Er moeten richtlijnen in het leven  
                gevonden worden. Continulijnen. Een rode draad waarlangs ik mij voort kan slepen. Liefdesperikelen doen mijn motor branden; als de liefdesperikelen 
                wegvallen stopt  mijn motor. Waar is de rode draad die ervoor kan zorgen dat wanneer de liefdesperikelen wegvallen mijn motor zal blijven branden?

                Het wordt tijd voor uitroeptekens. Nu moet er gevonden worden. Nu moet het woord bij de daad gevoegd worden. De wetten die de daad dicteren  
                moeten nu onder de microscoop

                Geen afstandbediening meer. Hup naar buiten. Geen onaanraakbaarheid meer. Geen afzijdigheid meer. Maar aanwezigheid hebben

                Aanwezigheid hebben wat is dit? Aanwezigheid hebben heb ik dit? Ik heb er verschillende. In de liefde een andere dan in vriendschap. In de eerste 
                vriendschap een andere dan in de tweede vriendschap. Voor mijn werk weer een andere. En voor anoniem sociaal ook weer een andere. Ah, verwarring!

                Als het gaat over mijn behoefte aan passiviteit is er verwarring omtrent geen aanwezigheid hebben en een passieve aanwezigheid hebben. En 
                verwarring  omtrent een passieve aanwezigheid hebben en een afwachtende aanwezigheid hebben. En verwarring omtrent een afwachtende 
                aanwezigheid hebben en een parasitaire aanwezigheid hebben. Ah, parasitaire passiviteit!

                Parasitaire passiviteit is een substituut van een niet geschreeuwde schreeuw om bevestiging van mijn aanwezigheidsrecht. Aanwezigheidsrecht is een 
                substituut van bestaansrecht. Parasitaire passiviteit is dus een substituut van een niet geschreeuwde schreeuw om bevestiging van mijn bestaansrecht. 
                Daarom koud en donker. Aha!

                Nu verder

                Ik zit gevangen in de idee dat liefde gelijk is aan perfecte communicatie. Ik zit gevangen in de idee dat perfecte communicatie een activiteit is. Ik zit 
                gevangen in de idee dat activiteit een positieve waarde vertegenwoordigt

                Telkens maak ik mij ondergeschikt aan een idee. Zo hou ik mij onaanraakbaar. Zo hou ik mij afzijdig. Telkens krijg ik van mij minder bestaansrecht 
                toebedeeld dan een idee van mij toebedeeld krijgt. Zo blijft het koud en donker

                Ik zou willen dat ik mijn verstomming kon accepteren. Dat ik niet langer verstomming interpreteer als levensloosheid, verstomming synoniem maak aan  
                mij terugtrekken. Mij terugtrekken om mijn kwetsuren voor mij te houden, in mijn kooi mijn wonden te likken. Telkens laat ik mijn isolement als een  
                legitiem zwaard op mij afkomen. Ik zou willen dat ik mijn isolement kon accepteren. Dat ik niet langer een schuldige blijf zoeken voor mijn isolement; mij  
                aanwijs als de te veranderen schuldige, of haar aanwijs als de te veranderen schuldige. Ik zou willen dat ik niet langer blijf geloven dat door verandering 
                mijn  isolement zal verdwijnen. Ik zou willen dat ik ruimte in durfde te nemen. Ik zou willen dat ik durfde te dansen op het slappe koord

                Ah, er zit schot in!

                Ik denk de samenleving waarvan zij en ik deel zijn is erop gericht hijgedefinieerde waarden te bevestigen; vrouwelijkheid en mannelijkheid  
                worden als elkaars tegenpolen gedefinieerd door en voor een naar harmonie strevend masculien model

                Ik zou willen dat ik mijn automatische oppositie zou laten varen. Ik probeer te denken, probeer. Over automatische confrontatie, over automatisch 
                conflictmodel, over automatische spiegelingen. Ik heroverweeg gestoorde gewaarwoordingen. En ik herinner mij het praatje over verzwakte zenuwen

                Wanneer zij zich gedraagt als een hijgedefinieerde vrouw spelen mijn zenuwen op, trek ik mij terug in mijn kooi en is een patstelling het gevolg

                Wat kan ik hier tegenover zetten? Wat durf ik hier tegenover te zetten? Ik heroverweeg bedreiging. Ik herinner mij mijn analyse bedreiging is niet iets 
                wat de ander oproept; bedreiging wordt opgeroepen door de eigen gevoelens voor de ander

                Wanneer zij zich gedraagt als een hijgedefinieerde vrouw ervaar ik dit als een bedreiging, treedt mijn afweermechanisme in werking en is onbeholpenheid 
                of agressie het gevolg

                Wat is een zijgedefinieerde vrouw? Wat is zijgedefinieerde mannelijkheid? Ik heroverweeg geheime gebieden. Ik herinner mij mijn toegeving er is een 
                gebied in mij dat ernaar hunkert verkend te worden, een gebied dat zijn geheimen met gemene krachten verdedigt 

                Wanneer zij zich gedraagt als een hijgedefinieerde vrouw kom ik terecht in dit geheime gebied

                Hoe kwetsbaar is zijgedefinieerde vrouwelijkheid? Hoe kwetsbaar is zijgedefinieerde mannelijkheid? Ik heroverweeg hijkrachten. Ik herinner mij de 
                gedachte vrouwen zijn slachtoffers van hijkrachten, mannen zijn slachtoffers van hijkrachten. Vrouw en man zijn de twee voorgeschreven rollen. 
                Ik constateer dat het feitelijke gedrag van de dagelijkse dag en de nachtelijkse nacht voorziet in uitwijkmogelijkheden om aan het keurslijf van de 
                voorgeschreven rollen te ontsnappen. Ik constateer dat in een samenleving die geregeerd wordt door hijkrachten deze bastaardrollen een seksueel 
                getinte aanduiding krijgen, zoals mietje of oude vrijster. En dat de bastaardrollen geneutraliseerd worden door seksueeel getinte grappen; altijd een 
                grappig paar is de overgewicht vrouw met de ondergewicht man. Ik concludeer dat in een samenleving die geregeerd wordt door hijkrachten de 
                vrouwelijke bastaardrol weinig vrouwprestige en de mannelijke bastaardrol weinig manprestige heeft

                Wat zou het feitelijke gedrag kunnen zijn van de dagelijkse dag en de nachtelijkse nacht tussen mensen in een naar harmonie strevend feminien model?

                Ah, vraagtekens!

                Ah, praatjes!

                Ja het praatje klopt aardig, maar hoe staat het met de situatie in het bedje?

                Ik wil veroverd worden door een barend ritme, want enkel aan een barend ritme kan ik mij overgeven

                Het is niet langer alsòf ik door een veld met glasscherven loop; ik lòòp door een veld met glasscherven. Ik zie mij, het hoofd gebogen, mijn schouder 
                onwilliger, mijn handen weer trillend, mijn ogen weer ongefocust. En de glasscherven zijn echt

                Ja de glasscherven zijn echt. Maar ik overwin mijn verkramptheid. En ik beken, dat mijn omgang met haar mij zelden ergens anders heen geleid heeft dan 
                naar het spelen van éen van de voorgeschreven rollen; deze verwerp ik. Ik beken, dat mijn omgang met haar mij af en toe naar het vuur geleid heeft; hier 
                blokkeer ik. Ik creëer een afstand om mij tegen de hitte te beschermen. Daarom koud en donker. Ik wil warm worden. Nu! Ik wil mij niet langer 
                gedragen; ik wil gedragen worden

                Ah, voorwaarts!

                Ik moet vormen vinden vanuit mijn behoeftes. Mijn rol wijkt af. Door vorm te geven aan mijn afwijkende rol is er kans op vrijheid. Er is kans op vrijheid! 
                Ik moet niet proberen de kans op geluk te vergroten, maar ik moet proberen de kans op ongeluk te verkleinen. Ik moet de boeg omgooien

                Maar het kompas is zoek

                Ah, naar binnen!

                Ah, een barend ritme!


46
                            1.
                            En ik herinner mij mijn ritme. 
                            Ik herinner mij mijn ritme met haar

                            Ik denk          LA RHYTHM DE L'AFFECTION

                            En ik hoor       affection 
                                             moi
                                             affection 
                                             moi
                                             affection
                                             moi

                            Ik denk          la rhythm voilà

                            Ik hoor          show
                                             affection
                                             show
                                             affection
                                             show
                                             affection

                            Ik denk          la rhythm voilà


                            2.
                            En ik hoor       MANIACS

                            Ik noteer        maniacs are creeping in moi
                                             I'm tabula rasa

                                             maniacs are vreting in moi
                                             I'm forgotten flower

                                             mercymaker makes my mouth wet
                                             I'm zero

                            Ik mompel        start from zero:
                                             one two three vier 
                                             vijf seks seven huit neuvième
                                             back to zero

                                             and fly and fall and up and zero
                                             and one and two and tout le monde

                                             and back

                            Ik denk          to maniacs

                            Ik zeg           one two drie vier vijf seks maniacs
                                             I'm blueprint

                            Ik denk          geknakte bloem

                            Ik zeg           maniacs are sleeping in moi
                                             I'm everybodies' teenager

                            Ik fluister      I'm yourbody's teenager
                                             I'm mybody's teenager


                            3.
                            En ik hoor       ADORE MOI, ADORE MOI, ADORE MOI MUCHO MUCHO

                            En ik zing met smekende stem
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho 
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho
                                             adore moi mucho mucho
                                             adore moi mucho mucho
                                             adore moi mucho mucho
                                             adore moi, adore moi, adore moi mucho mucho

                            4.
                            En ik fluister   So I can die in peace


                            5.
                            En ik hoor. Niets


                            6.
                            Ik concludeer    euneuchen dagen de sultan uit
                                             de sultan zwijgt beschaamd
                                             brutaliteit en bluf vieren hoogtij


                            7.
                            En ik mompel     kwezeltje kwezeltje achter de wand
                                             verlaat dit land
                                             ik wil mijn handen vrij


                            8.
                            En ik herinner mij dat zij mij toefluisterde mijn bébé. 
                            Ik herinner mij hoe zij mij toefluisterde mijn bébé


                            9.
                            En ik vraag mij af of ik hier stuit 
                            op een grote triomf of op een kleine triomf. 
                            Ik vind dat het tijd wordt voor grote triomfen


47            Ik weet niet dat het ergste nog gaat komen. Ik weet niet dat ik door een vreemde kleefstof aan mijn perikelen vastgeplakt zit. Ik zou moeten stoppen. Ik 
                zou mijn volgende tranen lachend moeten huilen. Maar ik heb niet langer een keuze. Ik kan niet anders dan nog verder in de modder. Ik kan niet anders 
                dan mij aan de bron van mijn ellende laveloos drinken. Ik moet denken. Ik moet naar mij kijken, naar mij luisteren, mij analyseren. Ik moet veranderen

                Ik probeer te denken, probeer. Over ideeën. Ah, ratioredders! Ideeën sturen vraagtekens naar kant en klare antwoorden. Ideeën zijn ratioredders! Het 
                wordt tijd dat ik mijn ideeën vervang door uitroeptekens

                Oké vanaf nu ga ik een confrontatie met mij aan. Vanaf nu laat ik mij niet langer verleiden tot omtrekkende bewegingen. Vanaf nu geen treuzeltrutterij 
                meer. Ah, mijn dubbele tong is opgerold!

                En ik ken een kleine stilte. Nu, kan ik pas denken. Ja nu, is het tijd voor uitroeptekens. Oké uitroeptekens


48
Ik roep zinnen op
waar ik niet naar luister
En hoewel niet gehoord
dwing ik mij ze te analyseren

Om vervolgens te proberen
met de getrokken conclusies
mijn toekomst zeker te stellen
Mag dit afgelopen zijn?


49            Ik denk oké ideeën. Ik herinner mij de bekentenis ik heb trouw gezworen aan ideeën

                Oké, uitroeptekens! Ik geef mij over aan ideeën omdat ik moeite heb met overgave aan mensen! Ik geef mij enkel over aan een idee als ìk het 
                geconstrueerd heb; een idee dat niet door mij geconstrueerd is heeft geen waarde! Ik heb geloofd dat als ik maar genoeg actieve inzet zou hebben ik tot 
                overgave aan een mens in staat zou zijn!

                Afwisselend stort ik mij in het lijfelijke en trek mij eruit terug; ik dwing mij tot activiteit omdat ik uit mijn isolement wil. Keer op keer wordt ik aan puin 
                geslagen en ik verschans mij opnieuw achter mijn ideeën. Uitroeptekens! Ik heb van de mens vrouw een idee gemaakt en mijn pogingen tot overgave 
                hebben betrekking gehad op de idee vrouw! Ik geef mij over aan de idee vrouw omdat ik problemen heb met overgave aan de mens vrouw! Vraagtekens. 
                Waarom ben ik bij een vrouw gericht op de positie van gevende, terwijl mij dit bij een man totaal niet interesseert? Of is het zo dat ik in verliefdheid 
                gericht ben op de positie van gevende? Of verwar ik de geven-nemen-strijd met een vrouw met verliefdheid op een vrouw?

                Ah, verwachting!

                Ik weet dat mijn verwachting is dat een ander door omgang met mij authentieker gaat functioneren. Ik weet dat dit terug te voeren is naar de idee 
                perfecte communicatie. In mijn omgang met mannen ken ik geen pijn als deze verwachting niet ingelost wordt. In mijn omgang met haar ken ik wel pijn 
                als deze verwachting niet ingelost wordt

                Ah, uitroeptekens!

                Oké, uitroeptekens! In mijn omgang met haar is deze verwachting de inzet! In bed met haar tel ik mijn verlies!

                Haar seksuele opwinding kan mij op een afstand plaatsen; mijn adem stokt, mijn ritme stagneert. Bij hartkilte interpreteer ik haar biologische reactie als 
                een bewijs dat zij zich door mij heeft aan laten raken. Ik hecht aan mijn biologische reactie geen waarde, omdat ik de idee liefde leef

                Ah, altruïsme!

                Ah, de triomftocht door eenzame erebogen die fluisteren over lief zijn!

                Ah, altruïsme als laatste redmiddel!


50
Jij doet het met mij
Jij doet mij niets
Jouw lichaam wrijft zich vrij aan mij zij

Jij doet mij niets
Jij doet niets met mij
Jouw stem klinkt hol in de nacht


51            Ik concludeer dat ik niet onaanraakbaar ben maar dat ik onaangeraakt ben. Ik verschuil mij al sinds mijn prille jeugd achter een beeld van mij. De Perfecte 
                is de titel van dit beeld. Al sinds mijn prille jeugd beschik ik over een totaaldefinitie van mij als buffer tussen mij en de teleurstellende werkelijkheid. Het  
                is deze totaaldefinitie die keer op keer aan puin geslagen moet worden. Ik ben niet onaangeraakt door de mens man, want bij mannen is er geen buffer.  
                Ik ben onaangeraakt door de mens vrouw, want bij vrouwen is er wel een buffer. Ik concludeer dat de mens vrouw de tegenwerkende kracht is. Ah, de 
                grote pijn wordt veroorzaakt door teleurstelling in vrouw!

                Het is waanzinnig. Het is beangstigend. Maar ik kan niet anders dan verder gaan. Ik kan niet anders dan blijven zoeken. Ik ben opgejaagd, ik ben in de 
                ban van, ik ken geen vrede

                Ik denk over programmatie omdat –– vanuit de veronderstelling dat door de relatie opvoeders-kind de verwachtingen bij het kind geconditioneerd 
                worden –– vanuit de veronderstelling dat het kind alles zal doen om het gevoel van thuis in stand te houden, hoe kreupel dit gevoel ook is –– omdat ik 
                een kind ben –– omdat hier van vrije keuze geen sprake is –– omdat mijn betrekkingen tot haar telkens ondanks mij hun wetten stellen –– telkens pijn 
                –– nooit geluk –– daarom: programmatie

                Teleurstelling dus. Teleurstelling in de mens vrouw. Teleurstelling door de mens vrouw. Het vrouwbeeld vindt d'r blueprint in de opvoedster. Het woord 
                moeder suggereert een betrokkenheid, maar het fenomeen moeder is voor mij inhoudsloos. Een andere titel voor het beeld van mij is: Het Ouderloze Kind. 
                Daarom des te vervloekter dat die vrouw die mij als mens zo vertrouwd is, als moeder, geheel volgens de boekjes, de spil van mijn pijn blijkt te zijn. Oké 
                oké. Geprogrammeerd dus. Oké. Ik ben geprogrammeerd op afwezigheid van waardering voor mijn bloed, ik ben geprogrammeerd op afwezigheid van 
                dialoog met mijn zenuwen en ik ben geprogrammeerd op afwezigheid van behaaglijkheid voor mijn spieren

                Mijn hersenen tollen. Ik heb een verleden. Ik hoor weer de stem van de vrouw die mij opvoedde; de korte bittere monologen en de tot oordeel verheven 
                vooroordelen. Ik zie weer de bewegingen van de vrouw die mij opvoedde; de handige motoriek in de omgang met dingen en de onhandige motoriek in 
                de omgang met mensen. Ik loop weer vol met de vrouw die mij opvoedde; zo'n kwetsbaar vogeltje, ook zo solitair in haar strijd

                Ah, lucht lucht, stinkend en plakkend!

                Ik moet niet vergeten ik ben het kind. En ik wijs een beschuldigende vinger, bibberend. Mijn keel zit in een klem, ik leeg brakend mijn maag, mijn benen 
                begeven het, maar ik heb niet langer een keuze; ik kan niet anders dan het taboe van het vijfde gebod doorbreken

                Wat er niet was, was een mama die in staat was mijn problemen te begrijpen, een mama die in staat was mij bij mijn problemen te helpen. Mijn kreupele 
                gevoel van thuis is dat ik geen problemen heb. Het vijfde gebod schenden betekent toegeven dat ik problemen heb. Mijn probleem is dat ik problemen 
                heb. Daarom omtrekkende bewegingen. Daarom treuzeltrutterij

                Geven en nemen. Een juiste balans. Een juiste balans was er niet. Wat er wel was, waren mijn mama's onuitgesproken verwachtingen en haar 
                ongearticuleerde uitingen die ik verstond als de grondbeginselen van een unieke hoogstaande moraal. Mijn kreupele gevoel van thuis is dat ik de enige 
                ben die haar uniciteit begrijpt en dat ik haar gelukkig zal maken door deze moraal te leven. Het vijfde gebod schenden betekent toegeven dat ik niet aan 
                een unieke hoogstaande moraal voldoe. Mijn probleem is dat ik niet aan een unieke hoogstaande moraal voldoe. Daarom helemaal licht en warm  
                of helemaal koud en donker. Daarom ideeën

                Ik heb behoefte aan een zachte strelende hand die alle pijn wegaait. Een zachte strelende mamahand was er niet. Wat er wel was, waren mijn mama's 
                onuitgesproken verdachtmakingen en haar pertinente afwijzing van wat zich buiten afspeelde. Mijn kreupele gevoel van thuis is dat ik er alleen voor sta. 
                Het vijfde gebod schenden betekent toegeven dat de maten waarmee gemeten wordt niet per se banaal zijn. Mijn probleem is om mij als deel van 
                buiten te zien. Daarom twijfel. Daarom terugtrekking

                Ah, ik heb een moeder! Ah de moeder die ik heb is een loeder!

                Mijn hersenen tollen. Alles wat door mijn brein vliegt vloekt met alle informatie die ik opgeslagen heb tijdens mijn identiteitszoekende jaren. Geen 
                ingewikkelde logica kan ik aanhalen, geen theorie ontwikkeld door de horde van dienstvaardige zielshervormers schiet mij te hulp. Het is uitzinnig maar 
                ik kan niet anders dan mij plooien naar de grillen van de vrouw die nooit zei of liet merken ik hou van jou. En ik kan niet anders dan mij plooien naar de 
                grillen van mijn uitverkoren substituut. Mijn dierbaartse. Zij

                Dit moet afgelopen zijn. Ik het mijne. Zij het hare


52
Gotverrotop despotische mismomenten
Het tabula rasa van mijn intimiteit is uitgebeten
door het zuur van ongeopende familiealbums
Ze wisten niet beter, dat wist ik al vroeg

Wie was ooit blij met mij?
Zij, de mama? Hij, de papa?

Als treurig aanhangsel van onopgetekende stambomen
kom ik mijzelf tegen in de meest wanstaltige vormen
Vloekend op de voormoederen en voorvaderen
die mij dwingen in mijn eigen schoot te kruipen
hopend dat ik mij zo verlossen kan
stikkend in de navelstrengen onderwijl


53            Ik schaam mij, ik schaam mij voor mij. Ik neem het haar kwalijk dat zij mij zo'n schamel beeld van mij voortovert. Ik neem het haar kwalijk dat zij mij zo'n 
                karakterloos beeld van mij voortovert. Ik schaam mij, ik schaam mij voor mij. Ik vergeef het haar dat zij mij zo'n schamel beeld van mij voortovert. Ik 
                vergeef het haar dat zij mij zo'n karakterloos beeld van mij voortovert

                Ah, ik heb een verleden! Ik heb een verleden! 

                Maar heb ik een heden? Ja wat is mijn heden?


54
1.
Op wat onschuldige grapjes na
volgde mijn leven een vreugdeloos slavenpad
En zou ik weten dat mijn leven gedoemd is
om dit vreugdeloze slavenpad te vervolgen
dan, ja dan

2.
Godendochter voorwaarts 
laat de duiven vliegen
Zing rond in de blauwste lucht;
ontbloot


55
1.
Kom hier Madame
het strand is aan U

Ga U te buiten
aan de totale masturbatie

2.
Neem mij zoals U Uzelf nam
Even gewetenloos en ziek

Laat mij voelen wat U voelde
En mijn hoofd moet slapen

Gebruik mij zoals U Uzelf gebruikte
En mijn ogen wijd

3.
Leeg zonder spanning
Het strijdperk is omgewoeld

en wat rest is een kale ondergrond
Ik stap over de brokstukken

ga met gebogen hart af

4.
Zij is vertrokken

ik adem echter door
Wat is nu mijn rol?


56            Een hele lange tijd is het heel stil. Het wordt nacht het wordt dag. Het wordt nacht het wordt dag. Het wordt nacht het wordt dag. Het wordt nacht het 
                wordt dag. Het wordt nacht het wordt dag. Het wordt nacht het wordt dag. Het wordt nacht het wordt dag 

                En onveranderd weet ik niet wat er zich afspeelt op de stemmingbrengende velden. Onveranderd heb ik geen zicht op de ongekroonde despoten die zich 
                aan mij blijven vergrijpen. Onveranderd wordt het gebied in mij waar ik mijn leven vermoed te lang en te vaak niet bereikt. Nee zij en ik lopen niet 
                synchroon. En ik heb moeite met mijn ritme. Ik heb moeite met mijn trage ritme

                Ik ken mijn motieven niet. Zo ontglipt mij iedere keer het verloop van de gebeurtenissen. Iedere keer opnieuw een keten van reacties. Vragen stapelen 
                zich op: Bij wie begint de actie? Bij mij? Bij haar? Enkel vertrouwen schept een bed van antwoorden, maar test test test test test, want natuurlijk 
                vertrouwen wij elkaar, natuurlijk

                Wat zijn mijn motieven? Ja wie ben ik?


57
Hollie hollie héla
Ik leef

De troon waarop ik zetel laat een gekweld patroon zien
De spiegel waarin ik mij bezie 
troost mij met mechanische melancholie

Nogmaals klap ik in mijn handjes
Nogmaals geef ik lucht aan het gevaarte dat log ligt 
binnen het geraamte van mijn intimiteit

Nogmaals marcheer ik op naar de brede stranden
waar eb en vloed – steeds ongeregelder
hun relatie met de maan loochenen

Nogmaals bezie ik mijn wereld
En de hoofdschotel – als altijd
Liefde!


58            I become a ghost, when I am my own host. Voor dagen en nachten. En dagen en nachten. En dagen en nachten. En dagen en nachten. En dagen en 
                nachten. En dagen en nachten

                En, even, krijg ik zicht op wat er zich afspeelt op de stemmingbrengende velden; mijn dromen zijn legale verblijfplaatsen van ongedefinieerde 
                hartstochten, mijn dromenzijn tekens aan de wand, mijn dromen zijn boodschappers. Ik schrijf haar een brief

                Ik schrijf jij heb jouw kind gekregen vannacht, ik was er maar zijdelings bij betrokken. Ik schrijf dat ik droomde dat ik kwasi opgewonden aan het 
                regelen was dat hij, die dokterachtig verstand zou hebben, op tijd zou komen. Kwasi, voor het buitenoog – ja ik moet toch wel – maar binnen niet 
                bewogen. En hij die dokterachtig verstand zou hebben – een nicht, die ruzie gaat staan maken met mij; ik zou hem aan het versieren zijn – nou ja! 
                Waarna hij uitgebreid afscheid neemt van zijn vriendje en het wordt later en later. Ik schrijf maar gelukkig is mijn zus bij jou en die heeft ervaring met 
                bevallingen; dit geeft mij van binnen alle tijd en voor het buitenoog draaf ik maar door. En wanneer jij dan klaar lijkt te zijn wend ik mij af,  
                kijk ik niet echt als er geroepen wordt dat het hoofdje er is. En als ik dan wel kijk laat jij mij een maagdelijke geslotenheid zien die lieflijk en  
                sereen is en die een vertrouwde geur bij mij oproept. Een geheime boodschap lijkt het want de gesloten lippen omvatten de duizend  
                uitdrukkingen van jouw gezicht die samensmelten tot een vrede die zonder grenzen is. Ik schrijf dat deze droom mij misschien wil vertellen dat de  
                sleutel tot mijn rust in haar seks ligt. En ik noteer als ik van binnen maar betrokken wil zijn en voor het buitenoog passief. Dus ik verscheur de brief


59
1.
Ik heb de rust gevonden om voor mijn eigen eten te zorgen
waterbrood met kersenpitten
leveranties aan de achterdeur

Ik heb aangeboren voedingspotentieel
ten eigen gunste aan te wenden –– moeilijk
of aan te boren door snoepgrage maniehoofden –– moeilijk

Ik heb regenachtige muizenissen in mijn hoofd

2.
Ik heb deze drang tot communicatie met jou
eerder ziekelijk dan gezond –– ik geef het toe
maar alla walhalla, alla walhalla –– ik geef het toe

3.
Mijn broer,
ietwat verkouden na al die noordelijke vertrouwdheid,
zal dat gesprek niet licht vergeten


60            En langzaam heeft zich in mij een ordinaire scheldkanonnade gevormd

                Ik ben doorgedrongen in de wereld van de daad en het bevalt mij niet. Ik heb mijn troeven gezet op de manifestaties van de ongearticuleerde 
                levensdrang en ik heb verloren. Geest heb ik onder de noemer intellect verworpen en ik zat fout. Haar daden stinken mij tegemoet. Zoals ook mijn 
                gedachten mij sinds nacht en dag tegemoet stinken, want ze zijn geestloos. Verdwenen is de twijfel over de oprechtheid van mijn daad, verdwenen de 
                twijfel over de oprechtheid van mijn hart en verdwenen de twijfel over mijn bestaansrecht. De daad als compagnon de vie heeft afgedaan, het hart als 
                compagnon de lit is ontmaskerd en de geest hoeft niet langer verloochend te worden

                Ik concludeer dat in mijn werkelijkheid niet het lichaam regeert, niet haar en niet mijn lichaam, maar dat mijn werkelijkheid geregeerd wordt door de geest

                Ah, geest!

                Mijn zieke geest. Niets gedacht behalve door mijn zieke geest. Niets gesproken, niets geschreven, niets gezongen behalve door mijn zieke geest

                Ah, ook ik! Ik ben met alle anderen een roepende in het luchtledige. De zeldzame onvoorwaardelijk bloeiende bloem blijkt overwoekerd door 
                ongedefinieerd onkruid

                Ik heb mij voorgehouden dat de enige vorm van communicatie die mij overbleef was dat ik mij als personificatie van een unieke hoogstaande moraal aan 
                haar aanbood. Daarom de hoogdravende woorden die ik telkens om mij heen gestrooid heb. Mijn bestaansrecht heb ik ontleend aan het idee dat ik mijn 
                dierbaarste een houvast te bieden had, een houvast dat ik zelf te vaak niet kon vinden. Is een neurose niet een stoornis in de werking van het 
                zenuwstelsel waardoor gezonde prikkels ziek worden waargenomen? Ik concludeer in de realiteit van het moment regeert de neurose 

                Haar nero. Mijn nero. Ah, mijn geheime nero!


61            Daarom telkens een keten van reacties. Mijn nero reageert op haar nero. Haar nero reageert op mijn nero. Mijn nero reageert op haar nero. Haar nero 
                reageert op mijn nero. Daarom test test test test test. Haar nero speculeert op mijn nero. Mijn nero speculeert op haar nero. Haar nero speculeert op mijn 
                nero. Mijn nero speculeert op haar nero

                Wat betekent zij voor mij? Ik probeer te denken, probeer. Ik moet niet vergeten zij is een kind. En ik moet niet vergeten dat ik een kind ben. Ik lijk rustig 
                maar ik ben de uitputting nabij. Ik ben bang

                Haar daden zijn mechanische reacties op provocaties van mijn nero. Mijn gedachten zijn mechanische reacties op provocaties van haar nero. Mijn nero 
                is een monster. Een verraderlijk monster dat zich aan mij voordoet als mijn intiemste kern. Als ik niet mijn nero maar haar als mijn partner omarm 
                verspreidt mijn nero een ondoordringbare stinkende walm. In ieder geval voor haar ondoordringbaar

                Voordat ik haar ontmoette sliep mijn nero een onrustige slaap. Sinds ik haar ontmoet heb heeft mijn nero stukje bij beetje volledig bezit van mij genomen. 
                Zij heeft mijn nero stukje bij beetje wakker geroepen. En zo heeft zij mij veranderd in een monster

                En nu herinner ik mij mijn trance. Ik herinner mij de droom. Ik herinner mij dat toen het monster zich liet zien het van plastic bleek. Ja mijn nero is een 
                opgeblazen plastic monster. Ja ik moet de lucht er gewoon uitlaten. Ik hoor weer de echo lucht lucht, stinkend en plakkend. Ja stink maar, plak maar. 
                Maar

                Mijn nero blijkt koppig. De nero blijft eisen. De nero blijft testen, testen, testen. En zij blijft reageren, speculeren, oproepen. En ik blijf geloven, spreken 
                met dubbele tong, denken dat ik denk

                Zij is een marionet. De aandachtlijnen die naar haar uitgaan zijn de navelstrengen waarlangs zij beweegt. Als deze aandachtlijnen wegvallen zwemt zij in 
                de vooraardse diepten van haar bodemloosheid. En dan kan zij zich niet laten drijven. Nee. Dan begint zij alle kanten op te slaan. Ja en alle kanten op te 
                trappen

                Ik denk intieme hijaandacht voor een vrouw is geprogrammeerd lust-lust. Zij leeft hier niet bij maar haar nero wel. Dus als ik mij in bed niet kwijt van 
                een lust-lust rol drijft haar nero haar naar een man, zoekt zij bij een man de situatie van het haar bekende. Ook haar nero verspreidt een ondoordringbare 
                stinkende walm. In ieder geval voor mij ondoordringbaar. Ik wil niet de badjuffrouw zijn die haar met een hengel in onze baan houdt. Zij wil dit ook niet 
                maar haar nero wel

                Lust-lust bevestiging is een primitieve vorm van bevestiging. Lust-lust gedrag is éen van de vormen van verdwaasd gedrag die een mens kan vertonen. 
                En niet enkel een mens. Kijk naar de verdwaasde uitdrukking van twee parende honden. Ik zie liever de warmte en de rust van twee vlooiende apen. De 
                samenleving waarvan wij een deel zijn heeft ook een nero. In de praktijk van deze samenleving betekent liefhebben lust-lust. En helpen betekent in de 
                praktijk van deze samenleving agressief bemoeien met. Ander gedrag dan lust-lust is verdacht. Ander gedrag dan agressieve controlezucht wordt 
                veracht. De ander verkrachten is een uitlaatklep die steeds weer door deze samenleving gesanctioneerd wordt. Op de ander inbeuken is een uitlaatklep 
                die steeds weer door deze samenleving gesanctioneerd wordt

                Ah, zo simpel? Ja, zo simpel!

                Nu mijn nero op springen staat vraag ik mij opnieuw. Wat kan zij voor mij betekenen? Wat kan de mens die zij is betekenen voor de mens die ik  
                ben? En opnieuw heb ik twijfels. Bestaat de mens die zij is? Bestaat de mens die ik ben? Of is zij te reduceren tot een mix van geprogrammeerde 
                rollen? Ben ik te reduceren tot een mix van geprogrammeerde rollen?

                Ik weet dat mijn grootste angst is dat ik niet uit mijn isolement kom. Ik weet niet dat de grootste troef van mijn nero is dat ik als normaal geaccepteerd wil 
                worden; als een normale nederlandse vrouw van 28, anno 1980


62
Ben ik een hopeloos geval?
Nogmaals ben ik de pias

die danst op de tonen van mijn eeuwige verdriet
Wanneer zullen de tonen nog slechts een echo zijn?

Wanneer eindigt eeuwig?
Mag ik een beetje geluk?


63            En nu herinner ik mij weer mijn trance. Ik herinner mij het smartelijke lied. Ik herinner mij ik wil meer; mag niet – ik mag meer; kan niet – ik kan meer; 
                wil niet

                Ah, verwarring!

                Verwarring omtrent geest en bewustzijn. Geest heeft even weinig met bewustzijn te maken als lichaam, wanneer iemand niet actief opneemt, niet actief 
                verwerkt en niet actief begrijpt. Woord heeft even weinig met bewustzijn te maken als daad, wanneer iemand niet actief opneemt, niet actief verwerkt en 
                niet actief begrijpt. Ik lees haar daden bewuster dan dat zij ze stuurt en zij leest mijn woorden bewuster dan dat ik ze stuur. Zo kan een wederzijds 
                bewustwordingsproces in werking treden. Mits er vertrouwen is

                Ik kan misschien niet, maar ik wil. Ik zal misschien niet, maar ik probeer

                Dus oké, als niet ik maar mijn nero het monster is, zal ik het monster recht in het gezicht kijken. En als het mij opnieuw probeert te verslinden, zal ik niet 
                vergeten dat het van plastic is. Ik kan de lucht er gewoon uit laten, ik wil de lucht er gewoon uit laten, ik zal de lucht er gewoon uit laten

                Ik denk over ik wil meer; mag niet – ik mag meer; kan niet – ik kan meer; wil niet. A.B.C. In A is het een strijd van mijn bewustzijn contra haar nero  
                –– en de nero is sterker. In B is het een strijd van haar nero contra mijn nero –– dus de nero is slimmer. In C is het een strijd van mijn nero contra  
                haar bewustzijn –– en de nero verspreidt de geur van de gekwetste en de nero verspreidt de geur van de verongelijkte

                Ah, de nero is sterker, slimmer, overtuigender! Daarom telkens terugtrekking, want telkens is onderzoek noodzakelijk, zodat telkens een gedeelte van de 
                nerowaan verpulverd wordt, zodat telkens de werkelijkheid doorzichtiger wordt. A. B. C. Volgende ronde. Terugtrekking, zodat een volgend gedeelte van 
                de nerowaan verpulverd wordt, zodat de werkelijkheid doorzichtiger wordt. A. B. C. Volgende ronde. Terugtrekking, zodat een volgend gedeelte van de 
                nerowaan verpulverd wordt, zodat de werkelijkheid doorzichtiger wordt. A. B. C. Volgende ronde. Terugtrekking, totdat de nerowaan gereduceerd is tot 
                de kern. Dan twee mogelijkheden: 1. je splitsen van deze kern, of 2. deze kern splitsen

                Deze samenleving heeft koud en donker gevochten om na eeuwen tot de kern van de waan te komen. En omdat mogelijkheid 1. genegeerd wordt is een 
                groot aantal destructiebommen het gevolg. Ik heb koud en donker gevochten om na wat eeuwen lijkt tot de kern van de waan te komen. En omdat ik 
                mogelijkheid 1. negeer is een groot aantal destructiebommen het gevolg. A. B. C. Volgende ronde. Terugtrekking. Laatste ronde: ik wil meer; mag niet – 
                ik mag meer; kan niet – ik kan meer; wil niet. Het is dit laatste wil niet dat met wortel en al uitgetrokken moet worden. Mèt wòr tèl èn àl! Want anders 
                totale destructie. Tò tà lè dès trùc tìe!

                Wat geen voedsel is voor mijn nero wordt door mijn hersenen als waardeloos aan de kant geschoven. Indien er sprake is van een nero en een mens 
                blijft maar aan leven, dan zijn de interesses van de een in de ander terug te voeren tot een vorm van nerocorrespondentie. Zowel elkaar verstaan is terug 
                te voeren tot een vorm van nerocorrespondentie als afkeer van elkaar is terug te voeren tot een vorm van nerocorrespondentie. Indien er sprake is van 
                een nero en een mens blijft maar aan leven, dan is liefde een loos begrip. Nerobelang is een beter woord voor het feitelijke gedrag van de dagelijkse dag 
                en de nachtelijkse nacht. Of kindergrafbelang

                Ja indien er sprake is van een nero kan er pas sprake zijn van liefde als de nero gekend wordt. Indien er sprake is van een nero kan er pas sprake zijn van 
                liefde als de nero afgesplitst wordt

                Ah, liefhebben, beschermen, troosten!


64           Mijn lichaam is zo warm, dat mijn hoofd overkookt. 

                Ik ben uitgeput. Ik wil haar hier bij mij. Nu

                Ik wil gelukkig zijn. Alle dagen alle nachten. Alle dagen alle nachten. Alle dagen alle nachten. Alle dagen alle nachten

                Alle dagen alle nachten blijf ik langs de afgrond scheren. Blijf ik koppig. Ensceneer ik de totale confrontatie. Besluit ik tot de definitieve scheiding. En 
                blijf ik geloven

                Ik herkauw mijn vraagtekens, ik herkauw mijn gedachten, ik herkauw mijn constateringen, ik herkauw mijn behoeftes, ik herkauw mijn bekentenissen, ik 
                herkauw mijn twijfels, ik herkauw mijn notities, ik herkauw mijn conclusies, ik herkauw mijn analyses, ik herkauw mijn stellingen, ik herkauw mijn verleden, 
                ik herkauw mijn ervaringen, ik herkauw mijn uitroeptekens, ik herkauw mijn ideeën, ik herkauw mijn irritaties, ik herkauw mijn keuzes, ik herkauw mijn 
                dromen. Ik herkauw


65
Mifysto slaat de trom
Ga heen Maxi Moriool
Bereid je voor op grote slachtingen in de corral

Max Moriool knippert met de ogen
Gave weergave
Van meet af aan brede banen


66            Ik weet dat het einde in zicht is. Ik weet dat ik hier ben, nu. Ik weet dat ik mij ongericht beweeg, mij vaag voel, graag met mensen praat en graag naar de  
                radio luister. Ik weet dat ik een sigaret rook, het een beetje warm en een beetje koud heb en dat ik een potlood in mijn rechterhand hou

                Ik schrijf op het tafelblad       Zij  Ik  Liefde

                Ik schrijf eronder                   Zee-voedsel voor de beesten in het bos


67            En een hele lang lange tijd blijf ik mij ongericht bewegen. Een hele lang lange tijd blijf ik mij vaag voelen. En meer en meer mensen verlies ik waarmee ik  
                kan praten. En meer en meer luister ik naar de radio. En ik leer te zwijgen. En ik zwijg


68
Rentenierend eland graas braaf
ruisch te wens reed mij bergaf
en dan draaf dravend rebellerend

Rest mij nog vaarwel
en dan weer bergop




© mc 1979-2014





terug naar 1n (inhoud)






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen