zaterdag 23 augustus 2014

de dood waart rond

                                                                   I
                                                                   O als ik mijn Schat niet had
                                                                   dan was ik niet, dan was ik niet

                                                                        1
                                                                        O wat waren wij wild in die dagen
                                                                        O wat waren wij jong
                                                                        Ik kreeg de toekomst die mij toekwam
                                                                        uitgetekend op rijstpapier
                                                                        en verzegeld met een narrenkap

                                                                        Ja het was tijdens het carnaval
                                                                        dat ik ten val kwam
                                                                        Het geluid viel weg
                                                                        desalniettemin zo ver het oog reikte
                                                                        een uitgelaten mensengebeuren – zonovergoten
                                                                        zwaartekracht werd lichtekracht
                                                                        de lichtekracht deed mij duizelen

                                                                        Ik viel dieper dan ik hoog zat
                                                                        kwam echter zacht op de bodem terecht
                                                                        zachter dan op een trampolinemat
                                                                        hoewel het solide aarde was
                                                                        Een grote gespierde man nam mij op zijn schouders
                                                                        en alsof ik over al die mensen zweefde vervoerde hij mij 
                                                                        naar een barkruk in een leeg café

                                                                        De barkeeper lacht naar mij, zonder aanstalten te maken
                                                                        mij van drank te voorzien
                                                                        Ik laat mijn blik gaan over de verzameling pluche flamingo`s
                                                                        wijs op een kleine paarse
                                                                        Hij knipt met zijn vingers, waarop deze kleine paarse
                                                                        naar mij toe komt gevlogen
                                                                        Nu lach ik naar hem
                                                                        En tegen de flamingo zeg ik ''hallo''
                                                                        Maar ook uit mijn mond
                                                                        blijkt het geluid te zijn weggevallen


                                                                             2
                                                                             De dood waart rond
                                                                             De bodem wordt betrapt
                                                                             op een grap van winterse makelij
                                                                             Het vermaak treft simulanten
                                                                             en overige charlatans

                                                                             terwijl het onder naakte omstandigheden
                                                                             in staat geacht moet worden
                                                                             een dans een glans te geven
                                                                             waarvan zomerinsecten gaan
                                                                             beven, rillen en sidderen


                                                                                  3
                                                                                  De dood waart rond
                                                                                  Perenstamppot per pond
                                                                                  voor kleingeld en een ring
                                                                                  Als sierornament een opgezette bij
                                                                                  gezet in uitgebeend bot
                                                                                  min of meer versteend

                                                                                  Keurig de geur
                                                                                  van het met tijd gewassen geraamte
                                                                                  De horrelvoet prettig verhuld
                                                                                  met hardbevochten geduld


                                                                                       4
                                                                                       De dood waart rond
                                                                                       De honden zijn vooruit gestuurd
                                                                                       Als een troep ongeregeld
                                                                                       lopen ze het fantoom tegemoet
                                                                                       Ze leveren een prachtig plaatje
                                                                                       allemaal zo verschillend
                                                                                       in snelheid echter éen


                                                                                            5
                                                                                            In een bed van schietgebedjes
                                                                                            ranke zuilen, ranke zuilen
                                                                                            ligt zij te woelen
                                                                                            slaapt zij diep

                                                                                            De dood waart rond
                                                                                            Zoals iedere dood
                                                                                            een gezonde dood
                                                                                            die het heel goed kan stellen
                                                                                            zonder een bleekblonde toeschouwer


                                                                                                 6
                                                                                                 Als een geregelde troep
                                                                                                 hebben de honden het fantoom getroffen
                                                                                                 Met éen kolossale beweging
                                                                                                 hebben ze het op een zij gelegd
                                                                                                 en als met éen tong
                                                                                                 likken ze een slijmfilm
                                                                                                 waardoor het onzichtbare
                                                                                                 vorm krijgt – statisch
                                                                                                 kleur krijgt – dynamisch


                                                                                                      7
                                                                                                      En begraven in de heuvel van de molshopen
                                                                                                      zal ik – en spugen
                                                                                                      etter – groen, geel en blauw
                                                                                                      dik stroperig vocht
                                                                                                      en een lawine zal met oorverdovend lawaai
                                                                                                      en verwaaien en uitzaaien



                                                                   II
                                                                   Leg mij in het bed mijn Schat, dat
                                                                   meegeeft onder mijn lichtste gewicht
                                                                   waar ik beroofd van mildheid
                                                                   pril, verstild, naakt
                                                                   tril – wanneer aangeraakt
                                                                   door het aroma van jouw mysterie

                                                                        1
                                                                        Wat wij kwijt waren; ik heb het gevonden
                                                                        het lag onder het fauteuiltje met de franjes
                                                                        een beetje onderkoeld te bibberen
                                                                        en te knipperen tegen het schelle ochtendlicht


                                                                             2
                                                                             De dood waart rond
                                                                             Op de heide de reeën
                                                                             onbekend met het tuig van de slee
                                                                             Een beeld van vier lost op in vier beelden van éen
                                                                             het kruitdamp is te ruiken tot ver in de omtrek

                                                                             De dood waart rond
                                                                             Op de heide het varkentje in schaapskleren
                                                                             neus in de wind
                                                                             rennend met de snelheid van de vrijheid
                                                                             liever gokkend op het misschot van de jager
                                                                             dan op het zekere mes van de slager

                                                                             De dood waart rond
                                                                             Op de heide wat een geluk
                                                                             Het horlevoetje strekt zich
                                                                             zij kan springen, rennen en dansen


                                                                                  3
                                                                                  De dood waart rond
                                                                                  De kleuter krabt zich
                                                                                  de schellen van haar ogen
                                                                                  het smeer uit haar oren
                                                                                  Zo alleen is zij, zo alleen
                                                                                  met al die kinderen om haar heen

                                                                                  Zo alleen is zij, zo alleen
                                                                                  Met haar versteende tranen


                                                                                       4
                                                                                       De dood waart rond
                                                                                       De baby wordt wakker
                                                                                       Gebukt onder de appelboom
                                                                                       ziet zij wormen, hoort zij roddels
                                                                                       Gebukt onder de appelboom
                                                                                       plast zij in haar broek

                                                                                       De roddels deden hun werk
                                                                                       Zwaar overdreven dreven ze niet over
                                                                                       maar bleven hangen achter bange schrik


                                                                                            5
                                                                                            Het oude paard kan nog altijd meer vaart maken dan het jonge ding
                                                                                            Voor mij geen plaats in het zadel
                                                                                            Eigenlijk nergens binnen het bereik van de zwiepende staart

                                                                                            De bolle ogen kijken mij aan, vriendelijk
                                                                                            De neusgaten verwijden tot zuigende tunnels
                                                                                            De oorschelpen spits en ondanks het vliegenbrokaat roerloos

                                                                                            Ik voel geen ritme, geen spieren, geen beweging
                                                                                            Ik voel luchtstromen die zich verplaatsen met de snelheid van tien winden

                                                                                            De ongebaande weg maakt een hoek, daalt dan nogal steil
                                                                                            Aan beide kanten bomen; den tegenover den, linde tegenover linde
                                                                                            iep tegenover iep, berk tegenover berk, enzoverder

                                                                                            Tussen de cipressen blijf ik staan om mijn dorst te lessen
                                                                                            Griezelig hier, alleen zonder dier

                                                                                            De hoge muur is zeker zes keer mijn lengte hoog
                                                                                            de stenen smetteloos gemetseld, de voegen redeloos recht
                                                                                            Dat het duister mij niet overvalt, zoals gisteren

                                                                                            Dat de grond plasseloos mag blijven
                                                                                            Dat de kiezels gelijk van grootte en gelijkelijk verdeeld mogen zijn
                                                                                            Dat de poort waarvoor ik halt zal houden de juiste mag blijken

                                                                                            Dat mijn stem zich loszwemt, de vis tegemoet
                                                                                            onbezorgd groetend
                                                                                            ''hallo lieve vriendin, nu ik een leven heb, mag jij er in''


                                                                                                 6
                                                                                                 De dood waart rond
                                                                                                 De foetus wordt wakker
                                                                                                 In de baarmoeder voelt zij
                                                                                                 de storm, met een kracht
                                                                                                 draaiend en zuigend waardoor
                                                                                                 uit haar schedeltje
                                                                                                 de hersens gezogen worden
                                                                                                 leeg – op een slierterig restant na
                                                                                                 dat het vermogen tot bewegen
                                                                                                 intact laat


                                                                                                      7
                                                                                                      De dood waart rond
                                                                                                      Op de heide vertier zonder bier
                                                                                                      Overvloedig takken snijden

                                                                                                      Werd de wiegenvlechtster er maar voor betaald
                                                                                                      deze techniek nog in de vingers te hebben!



                                                                   III
                                                                   Neem mij bij de arm mijn Schat, met passieve warmte
                                                                   Zonnig de zon, licht in de kleren, en rijden maar
                                                                   De bestemming ligt vast – maar in de nevelen

                                                                   Laat ons een lied aanheffen – op deze rimpelloze toekomst
                                                                   Laat het orkest uitpakken – nu
                                                                   en spelen maar, dansen maar

                                                                   tot de blaren zich tot eelt gezongen hebben
                                                                   Frisse winden vanuit de verte naderen – maar draaien eerst nog
                                                                   voordat ze met orkaansterkte de zerken verfraaien

                                                                   Broos de voelsprieten van de slijmslak – nerveuze eenkennigheid
                                                                   Voort ga ik zonder mijn stem te laten klinken
                                                                   De adem streelt mijn buik en niet mijn stembanden

                                                                   Uit de schemer tussen mijn ogen dienen zich schema`s aan
                                                                   Waarin plaats is voor jou en jou en jou. Neem plaats
                                                                   de drank staat gekoeld, al minder broos de voelsprieten, steviger ook de schelp

                                                                   Hulp was in aantocht, was dat niet het bericht?
                                                                   O al die gezichten die op elkaar lijken – van veraf  en van dichtbij
                                                                   verrijk mij, verrijk mij

                                                                   Kruipdieren kruipen altijd, zwemdieren zwemmen altijd, ligdieren liggen altijd 
                                                                   en rijdieren rijden, zonder naar links of naar rechts te kijken
                                                                   zonder te wijken voor welk gevaar

                                                                   Wanneer zonnigst de zon werpen hun kortgetrimde staarten reinigende schaduwen 
                                                                   Met hun stalen ogen zijn het dieren kloppend met mijn hart
                                                                   Dit is hoe het begon en dit is zoals het zal eindigen

                                                                   Dus neem mij bij de arm, mijn Schat, met passieve warmte

                                                                        1
                                                                        Paradijsvarkentjes
                                                                        met op hun schoften merktekentjes
                                                                        gaaf als onopgegraven fossielen
                                                                        graven zich in in bloemperkjes;
                                                                        spiegelbeelden met een aardse oorsprong
                                                                        bestaand bij gratie van een hemels licht
                                                                        De boodschap die ze brengen is bestemd
                                                                        voor de bruine kip met de oranje snavel
                                                                        de zus van die welke hier elke ochtend
                                                                        de boel op stelten komt zetten
                                                                        Laat die kip wegblijven
                                                                        wij willen haar niet op ons terrein

                                                                        en dit geldt evengoed voor die zus van haar
                                                                        die ooit aangenaam gezelschap was
                                                                        maar onuitstaanbaar geworden is
                                                                        sinds zij zich in de belangstelling weet
                                                                        van de gemerkte varkentjes 

                                                                        Opgehoepeld dus, jij sterrekip, ga je laven
                                                                        aan het vijvertje in het bloemperkje waar
                                                                        jouw paradijsvriendjes zich ingraven
                                                                        Laat ons eindelijk met rust
                                                                        Wij kunnen heel goed zonder jou
                                                                        wij zullen jou echt niet missen


                                                                             2
                                                                             De dood waart rond
                                                                             De manische liefjes dansen hun laatste manische dans
                                                                             in de schaduw van de triomffontein
                                                                             beter bekend als de spuitgozer
                                                                             hoewel het water in vijf sierlijke bogen
                                                                             uit de pupillen van een vijfogige vrouw
                                                                             terug in het bassin valt
                                                                             In nog geen minuut zijn alle omringende banken
                                                                             tot op de leuningen bezet met bezeten toeschouwers
                                                                             die ritmisch klappen 
                                                                             tot de blaren zich tot eelt gezongen hebben


                                                                                  3
                                                                                  De dood waart rond
                                                                                  Rose-wit de lucht
                                                                                  Vrolijk de veertjes dwarrelen
                                                                                  Pollewopje plukt het staartje
                                                                                  met vaardige vingers
                                                                                  met vaart, met vaart

                                                                                  Meet je breed Pollewopje
                                                                                  knoop de lintjes losser
                                                                                  knoop de lintjes los

                                                                                  De dood waart rond
                                                                                  Zilver geschubd de lucht
                                                                                  gesmeed met koperen lasnaden
                                                                                  waarin hier en daar
                                                                                  de vuurgloed nog gloeit

                                                                                  Laat je vallen Pollewopje
                                                                                  in dit licht, in dit licht
                                                                                  Draai je mooi, draai je mooier
                                                                                  De sluitertijd is vijfhonderste
                                                                                  wat minder is

                                                                                  dan wat de kogel nodig heeft
                                                                                  of het fataalste gif


                                                                                       4
                                                                                       In het belendende perceel confereerden falaffelbakkers
                                                                                       Het tumult was nog maar net begonnen en het liet zich nog niet zien 
                                                                                       als de geweldexplosie waarin het uiteindelijk zou culmineren
                                                                                       ''Jé já jó dat doe je zó''
                                                                                       was de kreet die steeds grimmiger de boel opjutte
                                                                                       tot alleen nog jó en zó te horen waren
                                                                                       maar dan ook uit alle hoeken van het gebouw
                                                                                       en uit de meest uiteenlopende kelen
                                                                                       Ik had mijn citroenvismasker op, dus ik 
                                                                                       voelde geen enkele gêne om met mijn verzoek te komen
                                                                                       Dat het dermate enthousiast ontvangen zou worden
                                                                                       had ik echter niet verwacht
                                                                                       ''Vorige week leek het een kanarie te worden
                                                                                       deze week blijkt het een citroenvis
                                                                                       maar welkom, evengoed welkom
                                                                                       Was het een donsduif geweest, een albino
                                                                                       ook, evengoed welkom''
                                                                                       waren de woorden van ontvangst
                                                                                       die door de rest van het gezelschap
                                                                                       met een luid ''hoera!'' werden bekrachtigd


                                                                                            5
                                                                                            De dood waart rond
                                                                                            Ai waar te kijken
                                                                                            wanneer de lakei van de vrijheid
                                                                                            onherroepelijk afgaat
                                                                                            op een confrontatie met haar baas




© mc 2002-2014





terug naar 1n (inhoud)






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen