vrijdag 8 augustus 2014

2 winterreizen

I
Winterreis 1977

1
Ik ga naar La Gomera
Een winterreis van onbepaalde tijd


2
Ik word bijna te laat wakker
maar ik haal het vliegtuig;
Na veel geren en een supertip voor de taxi
lukt het twintig minuten voor take-off in te checken
Ticketcontrole

Paspoortcontrole
De douanebeambte wenst mij een prettig verblijf 
op de Canarische Eilanden en ik bedank hem

Boordpascontrole
Moustaffa in de kennel
Ik geef hem mijn jas
zodat hij een bekende geur heeft 
voor de duur van de reis
De steward vraagt zou u dit wel doen?
Ik antwoord ja want het is een erg donker hok
en hij heeft niet eerder gevlogen


3
Ik zit vier uur

In het middenblok
Geen raam
Een zielig ontbijt

Ik sta op
om naar achteren te lopen
naar de wc

Ik kijk
door een vrij raam
naar de wolken


4
Ik kom aan
Het vliegveld van Las Palmas

De steward heeft Moustaffa aan zijn ene hand
een geruïneerde jas in zijn andere

Ik heb u gewaarschuwd
Ik jammer gepast met hem mee

Ga de trap af
Zonneschijn

Wacht op de bagage
Trek een trui uit

Probeer geld te wisselen bij een duitstalige
die enkel aandacht voor mijn billen heeft

Via mijn beste spaans vind ik een gesloten bank
Naast de bank een internationale reisorganisatie

De special-service balie is open
Eén niet te groot biljet willen ze wel behandelen


5
Ik zit in de bus

Moustaffa onderin
bij de koffers


6
Ik kom aan
Las Palmas stad

Aardige jongens dirigeren mij in een taxi
dirigeren de taxi
naar het vertrekpunt van de boot naar Tenerife

Koop de boottickets
Heb niet genoeg peseta's
wat veel uitroepen oplevert

Betaal supergroot
Krijg genoeg van hún papier terug
om de rest van de dag mee door te komen


7
Ik ben op de boot
Moustaffa beneden
bij de auto's

Word zeeziek
Spuug
in de wc

Ga op een bank liggen
Verstijf van de kou
Ga naar beneden

Bij Moustaffa in het ruim liggen
Slaap een beetje
De oversteek duurt vijf uur


8
Ik kom aan
Santa Cruz

Ga van de boot
Rook een sigaret
Sta wat te staan

Nogmaals test ik mijn kennis van de plaatselijke taal
Vraag aan een uniform waar de boten naar La Gomera vertrekken
De geüniformde arm wijst

Vraag het voor de zekerheid nog maar een keer
met andere woorden
De geüniformde arm wijst de andere kant op

Vraag of er een bus naar toe gaat
Hou hem een blaadje voor
Krijg er het adres van het bussstation opgeschreven

Stap in een taxi, laat het aan de chauffeur zien
Deze klets en klets en ik vertaal de bustijd voor vandaag is voorbij
Ik zeg nou ja het is bijna mañana, dus dan wacht ik wel

De chauffeur weet raad, sommeert mij te blijven zitten
Wij rijden en rijden, twintig minuten, wanneer ik een wegwijzer zie
Ik lees Los Christianos 53 km

Ik heb inmiddels begrepen dat ik naar Los Christianos toe moet
Ik denk niet nadenken nu
Op de schemerdonkere weg na is er veel droge rotsige droogte te zien


9
Ik kom aan
De ferry naar La Gomera

Zeg tegen de taxichauffeur dat het ridicuul is wat hij gepresteerd heeft
Zeg dat ik niet om deze rit gevraagd heb en dat ik niet betaal
De chauffeur zegt dat hij dan de politie zal roepen
Ik zeg dat hij dat vooral moet doen

Na drie kwartier verschijnt de politie
en nadat mij mijn paspoort afhandig gemaakt is
krijgt de chauffeur het gelijk
Ik kan kiezen tussen afrekenen en paspoortloos over de grens gezet worden

Ik reken af
Het personeel van de ferrymaatschappij echter heeft begrip voor mijn kant
Ter compensatie mag Moustaffa een gratis overtocht


10
Ik ben op de boot
Moustaffa op het dek
zó aan een paal gebonden
dat wij oogcontact kunnen houden
en ik toch enigszins beschut lig

Ook op deze boot
word ik door de resten van mijn jas
niet warm gehouden
Ik neem mij voor straks een hotelkamer te zoeken
en daar een week niet van af te komen

De oversteek duurt twee uur
Ik kom aan
La Gomera
Het is tien uur
avond, donker


11
Aan het einde van de kade staan wat mensen
Ik word geroepen, of ik naar Valle Gran Rey ga
Ik zeg yes

De mensen zoeken iemand om in de taxikosten te delen
Ik zeg yes okay
Wij zeggen hallo en hello en noemen onze namen

Maar het is echt dat de taxitijd voor vandaag voorbij is
en de paar hotels zijn completo
Wij mogen op de boot overnachten, zijn blij

Wij kaarten, toepen
Ik krijg een stuk brood, een paar tomaten
Eet het brood samen met Moustaffa


12
Het is zes uur
ochtend, donker
De camerero wekt mij persoonlijk
Ik zeg donder op, wat hij perfect verstaat
Hij gaat verder met wat zijn werk is

De anderen worden wakker
Er zal om twaalf uur een bus vertrekken
Ik drink thee
de anderen koffie en/of cognac
Wij lopen wat

Het strandzand is zwart
Mousa springt rent graaft, ontmoet spaanse honden
Wij wachten op de bus die volgens de taxi's 
bij hoog en bij laag niet zal komen
Om twaalf uur komt de bus


13
Ik zit in de bus
Moustaffa aan mijn voeten

De afstand naar Valle Gran Rey is zeventig kilometer
De weg is bergachtig en smal
Het landschap droog en kaal
Hier en daar staat een hut

Om de bochten van het laatste stuk te kunnen nemen
is de bus te groot. 
Daarom stappen wij na twee uur over op een kleinere
De hele rit duurt drie uur


14
Ik kom aan
Valle Gran Rey

Eten
een salade en frites
Moustaffa is nu erg mager
hij krijgt een grote biefstuk

Een verblijfplaats zoeken
Wij vinden een huis; drie kamers, badkamer, keuken en dakterras
De verhuurster protesteert met hefige stem
wanneer zij Moustaffa ziet

Zij wijst met groter worden gebaren op haar bloemperk
Door te laten zien hoe welopgevoed hij is
overtuig ik haar ervan dit dit niet omgewoeld of erger zal worden
Schouderophalend geeft zij haar toestemming

Wij sjouwen de bagage het huis in
De grootse kamer gaat naar Bear en Ted
Dolores en Johnny nemen de rustigste
Moustaffa en ik krijgen de koelste


15
Ik zit op het dakterras
In de zon
In mijn eentje en naakt

Het huis ligt in een sleuf tussen twee bergen
In de sleuf staan ook grote palmbomen
en aan het einde ervan ligt de zee

Het water lijkt dichterbij
dan de twintig minuten die je moet lopen
voordat je aan het strand bent

Moustaffa slaapt
In de schaduw
Ik hoop

dat de anderen vlug komen
met de boodschappen
want ik heb een razende honger

Vliegen bijten
en de vlooien
lusten mij als vanouds


16
Ik luier, kaart, lees, eet, slaap

's Ochtends en 's avonds loop ik de berg af en op,
naar en van het strand; vijftig meter zand en
hondervijftig meter keien. Het zwarte zand is van
dezelfde substantie als noordzeestrandzand

Wanneer ik de berg afkom kan ik driehonderd
meter naar rechts lopen naar een volgend strand
of ik kan tweehonderd meter naar links lopen
daar houdt het strand op

De rest van het gebied is rechtomhoogstekende rotsen
Na een paar dagen heb ik dan ook alle begaanbare wegen gehad


17
Ik zit in een strandtent
Eén van de twee
Moustaffa loopt op het strand

Er zijn een stuk of vijf geboren en getogen honden
die wat rondrennen
en er zijn een stuk of vijftig geïmporteerde mensen
die wat rondrennen


18
Omdat Dolores en Johnny vertrekken
blijf ik met Moustaffa en Bear en Ted achter
Moustaffa is dol op Bear en Ted

Het huis heeft geen elektriciteit
en wanneer wij 's avonds bij elkaar zitten
werpen de kaarsen grillige schaduwen



II
Winterreis 1978

1
Als hij doodgaat zijn wij in Turkije
een winterreis van een paar maanden
met een camper

Wij zijn met z'n vieren
BB, ik, de hond van BB
en Moustaffa


2
Het te slapen leggen van de honden
is een ritueel geworden

Ze gaan 's nachts voorin
in de bestuurderscabine
Meestal een onrustige bedoening, blijkt
en de nacht dat het gebeurt is geen uitzondering


3
Ze liggen dus voorin
die nacht dat het gebeurt
en de deuren zijn afgesloten

BB en ik liggen achterin
Wat gepraat
Ik zeg tegen BB
ik hoop dat ik niet ziek word
Ik had last van een vreemde draaiing in mijn maag
Bijna de hele dag


4
's Middags had ik gezeurd
om het zeuren
Dat wij slecht aten bijvoorbeeld
Maar eigenlijk was het
dat ik niet verder wilde rijden
Dus verzon ik dat ik terug wilde
naar waar wij de voorbije nacht gestopt waren
een restaurant aan een oude haven
waar wij inktvis gegeten hadden
De avond voor het gebeurt
En waar wij die ochtend
wat hebben zitten kletsen


5
Een paar keer zei ik
laten wij terug gaan
maar de gedachte dat de honden daar niet los konden lopen
mijn zeurderige onbestemde stemming
het enthousiasme van BB om door te gaan
kortom, wij rijden door

Tot wij net als de zon ondergaat
langs een beboomd strand komen
Daar stoppen wij


6
Door mijn stemming was het voor de honden
niet de fijnste dag van de reis
geen uitgebreide wandeling
geen gespeel met stokken
geen zwempartij

Moustaffa gaat dan ook in zijn eentje wat rondlopen
niet lang, dat deed hij niet wanneer ik niet mee ging

Als hij terug is klop ik op zijn buik
Ik zeg ik heb de indruk dat deze hond al gegeten heeft!

Toch wat klaargemaakt
En daarna het slapen


7
BB wil vrijen
maar door mijn maag ben ik er niet echt bij

Daarna begint Billie te blaffen
zo heet de hond van BB

Weer daarna schijnt een tros soldaten met een zaklantaarn in de auto
Onrustig ja, wat ik al opmerkte

en uiteindelijk weet je niet of je steeds wakker bent
of hoe lang je geslapen hebt


8
Dan, een soort gil, een krijs
Ik hoor het met een koud oor

Ik zeg BBB er is weer iemand
Billie blaft nog een keer


9
BB gaat overeind en kijkt door het tussenluik
Zij schijnt met de lamp
Het geluid is nu een slurpende snurk

Het is Moustaffa zegt BB
In de betekenis van ach éen van die rariteiten van Moustaffa
Ik zeg dit is niet normaal, laat eens kijken

Ik pak de lamp
Ik zie Moustaffa met zijn hoofd achteroverliggen
geknakt over de middenheuvel van de vloer

Ik doe het luik open en roep Mouzi Bouzi
Billie springt op en ik hou haar af
Ik fluit het fluitje van Moustaffa en hij reageert niet

Ik zeg o dit is verkeerd, dit is verkeerd
Ik ga naar buiten en doe de bestuurderscabine open
Daar pak ik het hoofd van Moustaffa

Er is geen weerstand en wanneer ik hem vastheb houdt het geluid op
Ik zeg hij is dood BB, hij is dood
BB zegt dat kan niet en ik zeg het is waar, hij is dood


10
Een klein deel van mij wil omdraaien en wegrennen
maar ik pak hem op en leg hem op de voorbank

Hij ligt daar heel mooi
heel mooi en heel kalm

Ik streel hem en streel hem
En éen voor éen snik ik al zijn namen


11
Ik moest hem begraven
Bij de zee; hij was een echte waterhond

Ik heb zijn deken over het strand uitgespreid
Hem hierop gelegd

Met lepels en een pan hebben BB en ik geprobeerd een kuil te graven
Wat niet lukte

Toen heb ik naast hem gezeten, thee gedronken en naar hem gekeken
Hem gestreeld

Ik zeg wij rijden naar een mooie plaats waar ik hem in de zee zal brengen
Zodat hij voortaan voor altijd in het water kan zijn

Wij hebben zijn deken dichtgeslagen, hebben hem terug op de voorbank gelegd
Tussen ons in

En wij zijn gaan rijden


12
Noorderlijker waren wij van de hoofdweg afgegaan
Hobbelend twintig kilometer per uur stenen ontwijkend
waren wij langs ongerepte stranden gekomen

Op deze plaats is een toeristische toekomt in aanbouw
Niet een plaats waar ik vrede mee heb

Wij zijn weer van de hoofdweg afgegaan
en na een uur komen wij aan het water

Ik trek mijn kleren uit op hemd en onderbroek na
BB geeft Moustaffa aan en ik loop de zee in


13
Ik blijf lopen
tot de deken het water raakt

Dan begin ik te zwemmen
en blijf zwemmen
tot de deken zwaar is
en onder het water verdwijnt

In de leegte van de lucht
roep ik dag Mouzi Bouzi
en huilend zwem ik terug


14
De rest van mijn tijden bij elkaar
heb ik niet zoveel gehuild 
als in de uren die dan volgen

Wij hebben daar gezeten
Met mijn ogen dicht 
verdwenen de contouren van
mijn romp en mijn ledematen

Mijn schedel had geen grenzen
Mijn gezicht deformeerde en was
met reuzenhanden niet te omvatten


15
Later hebben wij over hem gepraat
Wat een hond wat een hond het was
De vraag passeerde of hij gelukkig geweest was
Zoveel beelden dienden zich aan

Weer later zijn wij terug naar de grote weg gereden
Gewoon de weg gevolgd die BB uitgestippeld had
Veel rijden. Stoppen bij de archeologische attracties
Stoppen om te snikken

De dag daarop verder naar het zuiden
Maar ik kan de ruïnetoer niet meer opbrengen;
ik blijf in de auto zitten
Ik kan het niet geloven


16
Wat ook passeert
zijn de rare twijfels
die door je hoofd tollen

De restauranthouder
bij wie wij de inktvis gegeten hadden
de avond voor het gebeurt
hoe die maar bleef doordrammen 
dat hij onze cassetterecorder wil kopen
En die recorder gaat de volgende dag kapot
En hoe die ook maar bleef doordrammen
dat hij Moustaffa wil kopen
Zulke twijfels

Of dat ik die hele dag zo'n weerzin had gehad
om door te rijden en 's avonds zei dat ik ziek werd
De hele nacht ook dacht diarree aan te voelen komen
terwijl ik uiteindelijk nergens last van had
Zulke twijfels

En wat als wij nou inderdaad niet doorgereden waren
Zulke twijfels


17
Die avond wordt alles donker en kalm
Ik zie hem ik zie hem

's Ochtends had BB gehuild
Omdat alles leeg was en vlak

En wij vragen elkaar of wij verder willen gaan
omdat alles anders is


18
De derde dag rijden wij terug
naar waar ik hem in de zee gebracht heb
Hier blijven wij bijna twee weken

Wij komen tegen zonsondergang aan
De auto blijft in het mulle zand steken
waardoor wij afrollend moeten slapen

Ik voelde opluchting
ik zag dat het een mooie plaats was
Een mooie baai


19
De volgende dag naar de zee kijken
steeds maar naar die zee kijken

Ook proberen de auto te verzetten
maar de wielen draaien zonder grip

Tegen de middag begint het onwaarschijnlijk te regenen
terwijl het de hele ochtend al onmatig waait

En dan ook nog bliksem en donder
En ik moet maar naar die zee kijken


20
In de dagen daarna
is het gelukt de auto te verrijden

Ik heb hem neergezet
zoals wij die eerste keer stonden

Ik heb mijn was in de zee gedaan
het water in mijn gezicht geplenst
mijn tanden ermee gepoetst

Ik heb geslapen
in het hemd en de onderbroek
die ik droeg toen ik hem wegzwom

En ik vermoedde dat het sentimenteel was
het kleine waarin je je zo verliest

Maar je doet misschien wat je doet
omdat het grotere compleet ongrijpbaar blijkt




© mc 1977-2014





terug naar 1n (inhoud)






Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen